مقالات تخصصی، نوشته شده توسط متخصصین و بازبینی شده توسط پزشکان.
مقالات کوتاه — کمتر از ۵ دقیقه مطالعه
۵ دقیقهروان و ذهن
۵ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۳ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۳ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۵ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۲ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۳ دقیقهداروها
۴ دقیقهداروها
۴۱۱ مقاله یافت شد
شروع ورزش برای مبتدیان به برنامه سنگین یا تجهیزات خاص نیاز ندارد. یک فعالیت در دسترس را با چند دقیقه حرکت سبک تا متوسط آغاز کنید و شدت را با توانایی صحبت کردن بسنجید. وقتی چند جلسه را بدون علامت نگران کننده و بدون اختلال محسوس در کارهای روزانه پشت سر گذاشتید، فقط یکی از متغیرهای مدت، تعداد جلسه یا دشواری را کمی افزایش دهید. علائم تازه قلبی، تنفسی یا عصبی نیازمند توقف و ارزیابی اند.
حرکات کششی می توانند دامنه حرکت را به صورت موقت و با تمرین منظم در طول زمان بهتر کنند، اما روش و زمان اجرا مهم است. کشش ایستا باید آرام، بدون جهش و تا حد کشش ملایم انجام شود؛ کشش پویا برای آماده سازی نزدیک به ورزش کاربرد بیشتری دارد. درد تیز، بی حسی، ضعف، آسیب تازه یا محدودیت پس از جراحی نشانه ادامه دادن خودسرانه نیستند.
گرم کردن قبل از ورزش بهتر است از چند دقیقه حرکت سبک آغاز شود، به دامنه حرکتی مورد نیاز برسد و با اجرای سادهتر حرکتهای جلسه اصلی پایان یابد. مدت آن عدد ثابتی نیست، اما پنج تا ده دقیقه برای بسیاری از تمرینهای عمومی نقطه شروع مناسبی است. پس از ورزش شدید نیز کم کردن تدریجی سرعت میتواند گذار به استراحت را آسانتر کند؛ با این حال، سرد کردن درمان قطعی کوفتگی نیست.
تریکوسکوپی مو معاینه پوست سر و مو با درماتوسکوپ دستی یا سامانه تصویربرداری دیجیتال است. پزشک با بزرگ نمایی، الگوی تراکم و قطر موها، شکستگی ساقه، وضعیت دهانه فولیکول ها، پوسته، تغییر رنگ و عروق سطحی را بررسی می کند. این یافته ها می توانند در افتراق ریزش موی ارثی، سکه ای، واکنشی، قارچی، ناشی از کشش و انواع اسکاردهنده کمک کننده باشند. روش معمولا بدون درد است، اما تشخیص نهایی به تطبیق تصاویر با شرح حال، معاینه و گاهی آزمایش یا نمونه برداری نیاز دارد.
افتادگی رحم زمانی رخ می دهد که رحم به سمت واژن پایین بیاید، اما افتادگی اندام های لگنی می تواند مثانه، روده یا بالای واژن را نیز درگیر کند. احساس سنگینی، فشار یا برجستگی واژن، مشکل تخلیه مثانه یا روده و ناراحتی هنگام رابطه از علائم احتمالی اند. چون نوع و مرحله افتادگی از روی علائم یا مشاهده خانگی مشخص نمی شود، تشخیص معمولا بر شرح حال و معاینه لگنی استوار است.
فیزیوتراپی کف لگن فقط مجموعه ای از تمرین های تقویتی نیست. ارزیابی با گفت و گو درباره علائم و هدف ها شروع می شود و ممکن است بررسی حرکت، تنفس و عملکرد عضلات را در بر بگیرد. معاینه داخلی تنها با توضیح و رضایت فرد انجام می شود و اجباری نیست. برنامه درمان نیز بر اساس نیاز می تواند شامل آموزش، تمرین تقویت یا رهاسازی، اصلاح عادت های مثانه و روده و بیوفیدبک باشد.
نشت ادرار هنگام سرفه، عطسه، خنده یا ورزش بیشتر با بی اختیاری ادرار استرسی سازگار است؛ یعنی فشار ناگهانی بر مثانه از توان سامانه نگهدارنده مجرای ادرار بیشتر می شود. این الگو به تنهایی ثابت نمی کند که عضلات کف لگن ضعیف اند. ثبت زمان نشت، بررسی سرفه و یبوست و ارزیابی روش صحیح تمرین کف لگن می توانند به انتخاب قدم بعدی کمک کنند. نشت مکرر یا مختل کننده و علائم هشدار باید بررسی شوند.
کف لگن سالم فقط عضله ای قوی نیست؛ باید بتواند در زمان مناسب منقبض و سپس کامل رها شود. نشت و احساس کاهش حمایت بیشتر به الگوی ضعف نزدیک اند، در حالی که درد، یبوست با تخلیه دشوار و مشکل شروع ادرار می توانند با سفتی یا ناهماهنگی دیده شوند. با این حال، علائم هم پوشانی دارند و تشخیص خانگی قابل اعتماد نیست. انتخاب تمرین باید بر ارزیابی انقباض، رهاسازی، استقامت و هماهنگی تکیه کند.
تمرین کف لگن فقط سفت کردن چندباره عضله نیست. اجرای درست شامل پیدا کردن عضله، انقباض رو به داخل و بالا، تنفس طبیعی و رهاسازی کامل میان تکرارهاست. برنامه باید از مقدار قابل کنترل شروع شود و بر اساس هدف و پاسخ بدن پیش برود. درد لگن، تشدید فوریت یا مشکل تخلیه، ناتوانی در رهاسازی و علائم عصبی تازه نشانه ادامه خودسرانه یا افزایش تعداد تمرین نیستند.
کف لگن فقط یک عضله و فقط مربوط به زنان نیست؛ مجموعه ای از عضلات و بافت های حمایتی در پایین لگن است که با مثانه، روده، اندام های تولیدمثل، تنفس و فشار داخل شکم هماهنگ می شود. اختلال آن می تواند با نشانه های ادراری، روده ای، احساس فشار، درد یا مشکلات جنسی همراه باشد. چون ضعف، سفتی و ناهماهنگی علائم هم پوشان دارند، انتخاب تمرین یا درمان از روی یک علامت قابل اعتماد نیست.
ورزش برای کمردرد نسخه ثابت ندارد. در درد حاد بدون علامت هشدار، ادامه فعالیت های قابل تحمل معمولا مهم تر از آغاز یک برنامه پیچیده است؛ در درد مزمن، ورزش ساختاریافته می تواند به درد، عملکرد و تحمل فعالیت کمک کند. پیاده روی، تحرک ملایم و تقویت عملکردی را باید با مقدار کم آغاز کرد و بر اساس واکنش همان روز و پس از تمرین پیش برد. انتشار تازه درد به پا، ضعف، بی حسی یا اختلال ادرار و مدفوع معیار توقف و ارزیابی است.
علائم خطر کمردرد نشانه هایی هستند که احتمال نیاز به بررسی فوری یا زودهنگام را مطرح می کنند، نه اینکه به تنهایی بیماری خاصی را ثابت کنند. اختلال تازه ادرار یا مدفوع، بی حسی ناحیه زینی، ضعف یا بی حسی دوطرفه پاها و کمردرد پس از حادثه جدی به ارزیابی اورژانسی نیاز دارند. تب و بدحالی، ضعف پیشرونده، کاهش وزن بی دلیل یا زمینه هایی مانند سرطان قبلی و پوکی استخوان نیز زمان مراجعه را جلو می اندازند.
