مقالات تخصصی، نوشته شده توسط متخصصین و بازبینی شده توسط پزشکان.
مقالات کوتاه — کمتر از ۵ دقیقه مطالعه
۵ دقیقهروان و ذهن
۵ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۳ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۳ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۵ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۲ دقیقهدندان و مراقبت دهان
۳ دقیقهداروها
۴ دقیقهداروها
۳۹۰ مقاله یافت شد
نتیجه نهایی عمل بینی معمولا در هفته ها یا ماه های اول قابل قضاوت نیست. فرم کلی زودتر دیده می شود، اما نوک بینی و بافت های نرم ممکن است تا حدود یک سال یا بیشتر تغییر کنند. زمان دقیق به نوع جراحی، پوست و روند ترمیم بستگی دارد و قضاوت در ۳ یا ۶ ماه باید با این محدودیت انجام شود.
فین کردن بعد از عمل بینی در دوره اولیه می تواند فشار داخل بینی را بالا ببرد و خونریزی یا تحریک بافت های در حال ترمیم را بیشتر کند. زمان مجاز شدن آن برای همه یکسان نیست و دستور جراح مقدم است. هنگام عطسه بهتر است دهان باز باشد تا فشار کمتری از بینی عبور کند و پاک کردن ترشحات نیز بدون فین شدید انجام شود.
عینک بعد از عمل بینی نباید در دوره اولیه روی پل بینی فشار وارد کند، به ویژه وقتی استخوان های بینی دستکاری شده اند. دستورهای معتبر برای زمان بازگشت متفاوت اند و معمولا از حدود ۴ تا ۸ هفته متغیرند؛ بنابراین زمان دقیق را جراح تعیین می کند. عینک طبی و آفتابی هر دو در صورت تکیه روی بینی می توانند فشار ایجاد کنند.
بخیه های عمل بینی ممکن است داخل بینی یا روی برش خارجی باشند و بسته به نوع نخ، بعضی جذب می شوند و بعضی باید در زمان تعیین شده برداشته شوند. مراقبت درست یعنی دستکاری نکردن زخم و پیروی از دستور جراح. قرمزی و حساسیت خفیف می توانند در شروع طبیعی باشند، اما درد رو به افزایش، ترشح چرکی، باز شدن زخم یا خونریزی قابل توجه نیاز به بررسی دارد.
تامپون، پک و اسپلینت نام یک وسیله واحد نیستند. پک یا تامپون داخل بینی برای حمایت یا کنترل ترشح و خونریزی به کار می رود و اسپلینت می تواند داخلی یا خارجی باشد. همه بیماران به تامپون نیاز ندارند و نوع وسیله، مدت ماندن و زمان برداشتن آن به نوع جراحی و تصمیم جراح بستگی دارد.
درد بعد از عمل بینی معمولا خفیف تا متوسط است و باید در روند کلی رو به کاهش باشد. احساس فشار، حساسیت یا درد اطراف بینی در روزهای اول می تواند قابل انتظار باشد، اما درد شدید، کنترل نشده یا رو به افزایش، به ویژه همراه با تب، ترشح غیرعادی، تغییر رنگ پوست یا تورم غیرمعمول، نیاز به بررسی دارد.
خونریزی و خونابه بعد از عمل بینی در روزهای اول می توانند بخشی از روند معمول ترمیم باشند، به ویژه اگر مقدار آن ها کم باشد و به تدریج کمتر شوند. اما خونریزی قابل توجه، مداوم یا رو به افزایش با ترشح خونی خفیف یکسان نیست و باید با توجه به روند، علائم همراه و دستور جراح ارزیابی شود.
بعد از عمل بینی، گرفتگی، ورم، کبودی و مقدار کمی خونابه می توانند بخشی از نقاهت باشند، اما همه تغییرات را نباید طبیعی فرض کرد. خونریزی کنترل نشده، درد شدید یا رو به افزایش، تب همراه با ترشح غیرعادی، مشکل شدید تنفسی و تغییر دید از نشانه هایی هستند که نیاز به ارزیابی سریع دارند.
گرفتگی بینی بعد از عمل معمولا در روزهای اولیه به دلیل ورم بافت های داخلی، ترشحات، خون خشک شده یا وجود اسپلینت و پک بیشتر احساس می شود. شدت و مدت آن برای همه یکسان نیست و باید به روند کلی توجه کرد. بهتر شدن تدریجی معمولا اطمینان بخش است، اما گرفتگی رو به افزایش یا همراه با تب، بوی بد، درد بیشتر یا مشکل شدید تنفسی نیاز به بررسی دارد.
بازگشت به ورزش بعد از عمل بینی یک تاریخ ثابت برای همه ندارد. پیاده روی سبک معمولا زودتر از باشگاه، تمرین سنگین و ورزش برخوردی شروع می شود. نوع جراحی، روند ترمیم، خونریزی، ورم و احتمال ضربه همگی در زمان بازگشت نقش دارند. بهتر است فعالیت بدنی به صورت مرحله ای افزایش پیدا کند و هر مرحله تنها زمانی جلو برود که مرحله قبلی بدون مشکل تحمل شده باشد.
تغذیه بعد از عمل بینی بیشتر از آنکه به چند خوراکی خاص وابسته باشد، باید قابل تحمل، متعادل و کافی باشد. در ساعات اولیه ممکن است غذاهای ساده و وعده های کوچک راحت تر باشند و پس از بهتر شدن حال عمومی می توان به تدریج به غذای معمول برگشت. پروتئین، میوه و سبزی، مایعات کافی و پرهیز از مصرف زیاد غذاهای بسیار شور مهم تر از دنبال کردن رژیم های خاص برای کاهش سریع ورم هستند.
شستشوی داخل بینی بعد از رینوپلاستی می تواند به مرطوب شدن مخاط و پاک شدن تدریجی خون خشک شده و پوسته ها کمک کند. با این حال اسپری سالین، شستشوی آرام و شستشوی پرفشار یکسان نیستند و زمان شروع آن ها به نوع جراحی، وجود تامپون یا اسپلینت و دستور جراح بستگی دارد. هدف تمیز کردن ملایم است، نه وارد کردن فشار یا ابزار به بینی تازه جراحی شده.
