گلوتامین آمینو اسیدی فراوان در بدن است که در متابولیسم، انتقال نیتروژن و عملکرد بعضی سلول های روده و سیستم ایمنی نقش دارد. بدن در شرایط معمول گلوتامین می سازد و این ماده از غذاهای پروتئینی نیز دریافت می شود. با وجود نقش های مهم زیستی، شواهد فعلی از اثر ثابت مکمل گلوتامین بر عضله سازی، قدرت یا عملکرد ورزشی حمایت قوی نمی کنند.
گلوتامین آمینو اسیدی است که بدن در شرایط معمول می تواند آن را تولید کند و از غذا نیز دریافت می شود. مکمل گلوتامین برای افزایش عمومی قدرت، استقامت یا عضله سازی در ورزشکاران سالم پشتوانه قوی و یکدستی ندارد. بعضی پژوهش ها اثرهای محدودی بر ریکاوری یا شاخص های روده گزارش کرده اند، اما نتیجه برای همه افراد و همه نوع تمرین ثابت نشده است.
گلوتامین یکی از آمینو اسیدهایی است که در بازار مکمل های ورزشی زیاد دیده می شود. دلیل محبوبیت آن قابل فهم است: این ماده در عضله، متابولیسم، روده و سلول های ایمنی نقش دارد.
اما برای ارزیابی مکمل گلوتامین باید از همان ابتدا یک تفاوت مهم را روشن کنیم:
نقش طبیعی گلوتامین در بدن به تنهایی ثابت نمی کند که دریافت بیشتر آن به شکل مکمل، عملکرد ورزشی یا عضله سازی را بهتر می کند.
گلوتامین یک آمینو اسید است.
آمینو اسیدها مولکول هایی هستند که بدن از آنها در ساخت پروتئین ها و بسیاری از فرایندهای متابولیک استفاده می کند.
گلوتامین یکی از فراوان ترین آمینو اسیدهای آزاد در بدن است و مقدار زیادی از آن با بافت عضله ارتباط دارد.
برخلاف آمینو اسیدهای ضروری که باید از رژیم دریافت شوند، بدن در شرایط معمول می تواند گلوتامین تولید کند.
به همین دلیل معمولا آن را در گروه آمینو اسیدهای غیرضروری قرار می دهند.
اما در بعضی شرایط شدید فیزیولوژیک یا پزشکی، نیاز بدن ممکن است تغییر کند. به همین دلیل اصطلاح «ضروری مشروط» نیز برای گلوتامین استفاده می شود.
این شرایط پزشکی را نباید با تمرین معمول یک فرد سالم یکی دانست.
گلوتامین فقط ماده ای مرتبط با عضله نیست.
این آمینو اسید در فرایندهای مختلفی مشارکت دارد، از جمله:
عضلات اسکلتی نیز یکی از محل های مهم تولید و ذخیره گلوتامین هستند.
این نقش ها واقعی هستند.
اما از این واقعیت نمی توان نتیجه گرفت که افزایش غلظت گلوتامین با مکمل، همه این عملکردها را در فرد سالم بهتر از حالت طبیعی می کند.
گلوتامین بخشی از پروتئین مواد غذایی مختلف است.
منابع پروتئینی مانند:
می توانند گلوتامین را همراه بسیاری از آمینو اسیدهای دیگر وارد رژیم کنند.
بدن نیز خودش گلوتامین می سازد.
پس برخلاف تصویری که گاهی در تبلیغات ایجاد می شود، مکمل تنها راه دریافت گلوتامین نیست.
مکمل های گلوتامین معمولا حاوی L-glutamine هستند.
L-glutamine همان فرم اصلی گلوتامین است که در فرایندهای طبیعی بدن نقش دارد.
این محصولات بیشتر برای اهدافی مانند:
تبلیغ می شوند.
اما باید هرکدام از این ادعاها جداگانه بررسی شوند.
وجود یک مکانیسم زیستی منطقی به تنهایی برای اثبات فایده عملی یک مکمل کافی نیست.
شواهد فعلی نشان نمی دهند که مکمل گلوتامین به تنهایی در ورزشکاران سالم باعث افزایش قابل توجه و ثابت توده عضلانی شود.
این نکته ممکن است با تبلیغات محصول متفاوت به نظر برسد، چون گلوتامین در عضله فراوان است و در متابولیسم پروتئین نقش دارد.
اما حضور یک ماده در عضله به معنی این نیست که مصرف مقدار بیشتر آن به طور خودکار عضله بیشتری ایجاد می کند.
برای رشد عضله عوامل بنیادی تری وجود دارند:
گلوتامین نمی تواند جای هیچ یک از این پایه ها را بگیرد.
اگر منظور از حجم، افزایش واقعی توده عضلانی باشد، شواهد از اثر قابل اتکا و مستقلی برای مکمل گلوتامین حمایت نمی کنند.
افزایش عضله بیشتر نتیجه سازگاری بلندمدت با تمرین مقاومتی در کنار دریافت مناسب انرژی و پروتئین است.
وجود یک مکمل در برنامه ممکن است همزمان با پیشرفت تمرینی اتفاق بیفتد، اما این به تنهایی نشان نمی دهد مکمل علت پیشرفت بوده است.
به همین دلیل تجربه یک فرد در باشگاه نمی تواند جای مطالعه کنترل شده را بگیرد.
برای افزایش قدرت نیز شواهد قوی و ثابتی وجود ندارد.
در مطالعات مربوط به ورزشکاران، مکمل گلوتامین به طور عمومی باعث افزایش معنی دار قدرت یا عملکرد مقاومتی نشده است.
قدرت بیشتر از سازگاری عصبی و عضلانی با تمرین حاصل می شود.
تغذیه و پروتئین کافی می توانند این سازگاری را پشتیبانی کنند، اما گلوتامین به تنهایی یک محرک شناخته شده برای افزایش قدرت محسوب نمی شود.
برای عملکرد عمومی ورزشی پاسخ قانع کننده ای وجود ندارد.
مطالعات روی شاخص هایی مانند ظرفیت هوازی و عملکرد ورزشی نتایج یکدستی نشان نداده اند.
بررسی مجموعه پژوهش ها نیز بهبود قابل اتکایی در عملکرد هوازی یا ترکیب بدن پیدا نکرده است.
بنابراین عبارتی مانند «گلوتامین باعث افزایش عملکرد ورزشی می شود» بیش از حد قطعی است.
این بخش کمی پیچیده تر است.
در بعضی مطالعات، مصرف گلوتامین با کاهش درد عضلانی یا بازیابی سریع تر بخشی از قدرت پس از تمرین همراه بوده است.
در مطالعات دیگر چنین اثر روشنی دیده نشده است.
نتیجه می تواند تحت تاثیر عواملی مانند:
قرار بگیرد.
بنابراین دقیق تر است بگوییم:
گلوتامین ممکن است در بعضی شرایط روی برخی شاخص های ریکاوری اثر داشته باشد، اما اثر آن برای همه ورزشکاران ثابت و قابل پیش بینی نیست.
بعضی پژوهش ها کاهش درد عضلانی بعد از تمرین را گزارش کرده اند.
اما باید میان «احساس درد کمتر» و «ریکاوری کامل تر» تفاوت گذاشت.
ممکن است درد کمتر شود بدون اینکه قدرت، عملکرد یا ترمیم همه بافت ها به همان نسبت سریع تر شده باشد.
بنابراین کاهش درد عضلانی، اگر رخ دهد، فقط یکی از جنبه های ریکاوری است.
این یکی از ادعاهای رایج درباره گلوتامین است.
اما حفظ توده عضلانی در شرایط واقعی بیشتر به عواملی مانند:
وابسته است.
در فردی که رژیم مناسبی دارد، شواهد کافی وجود ندارد که مصرف گلوتامین را به عنوان یک راه مطمئن برای جلوگیری از کاهش عضله معرفی کنیم.
اصطلاح «ضد کاتابولیک» روی بسته بندی نیز به خودی خود چنین اثری را ثابت نمی کند.
خیر.
قرار داشتن در دوره کاهش وزن یا کات به خودی خود دلیل نیاز به مکمل گلوتامین نیست.
اگر هدف حفظ عضله باشد، تمرین مقاومتی، پروتئین کافی و مدیریت منطقی کسری انرژی اهمیت بیشتری دارند.
مکمل گلوتامین نمی تواند یک کسری انرژی بسیار شدید یا رژیم کم پروتئین را جبران کند.
بعضی سلول های سیستم ایمنی از گلوتامین در متابولیسم خود استفاده می کنند.
فعالیت بدنی طولانی یا بسیار شدید نیز می تواند تغییراتی در متابولیسم و شاخص های ایمنی ایجاد کند.
همین موضوع باعث شده مکمل گلوتامین در ورزشکاران بررسی شود.
اما نتیجه مطالعات به اندازه ای قوی نیست که بتوان گفت مصرف گلوتامین در افراد سالم به طور عمومی «سیستم ایمنی را تقویت می کند».
نقش طبیعی گلوتامین برای سلول های ایمنی با اثربخشی مکمل آن دو موضوع متفاوت هستند.
سلول های روده از گلوتامین در متابولیسم خود استفاده می کنند و این آمینو اسید با عملکرد طبیعی سد روده ارتباط دارد.
ورزش های طولانی یا شدید، به ویژه در شرایط سخت محیطی، می توانند بعضی نشانگرهای آسیب یا نفوذپذیری روده را افزایش دهند.
در تعدادی از مطالعات ورزشی، گلوتامین توانسته بعضی از این نشانگرها را کاهش دهد.
این یافته جالب است، اما یک محدودیت مهم دارد:
بهبود یک نشانگر آزمایشگاهی لزوما به معنی کاهش علائم گوارشی یا بهتر شدن عملکرد ورزشی نیست.
هنوز پژوهش بیشتری لازم است تا مشخص شود این تغییرهای زیستی در عمل چه اهمیتی برای بیشتر ورزشکاران دارند.
نمی توان از داده های فعلی یک توصیه عمومی ساخت.
مشکلات گوارشی هنگام ورزش می توانند دلایل مختلفی داشته باشند، از جمله:
اگر فرد علائم مداوم یا شدید گوارشی دارد، نسبت دادن آنها به «کمبود گلوتامین» بدون بررسی علت دقیق نیست.
گلوتامین یک آمینو اسید جداگانه است، در حالی که BCAA نام گروهی شامل لوسین، ایزولوسین و والین است.
BCAAها آمینو اسیدهای ضروری هستند؛ یعنی بدن باید آنها را از رژیم دریافت کند.
گلوتامین در شرایط معمول توسط بدن ساخته می شود.
هر دو با متابولیسم عضله ارتباط دارند، اما نقش زیستی و شواهد مکمل آنها یکسان نیست.
پس نباید صرفا به دلیل اینکه هر دو «آمینو اسید» هستند انتظار اثر مشابهی از آنها داشت.
در شرایط معمول، نه.
بدن سالم معمولا می تواند گلوتامین تولید کند.
به همین دلیل گلوتامین معمولا آمینو اسید غیرضروری محسوب می شود.
اما در بعضی شرایط شدید مانند بیماری های بحرانی، سوختگی یا استرس متابولیک سنگین ممکن است نیاز بدن تغییر کند.
این موضوع بیشتر به پزشکی بالینی مربوط است و نباید به طور مستقیم برای یک ورزشکار سالم به معنی نیاز به مکمل تعبیر شود.
شواهد فعلی یک زمان واحد و قطعی را به عنوان بهترین زمان مصرف گلوتامین برای همه ورزشکاران مشخص نکرده اند.
مطالعات از الگوهای متفاوتی استفاده کرده اند و مرورهای جدید نیز به دلیل ناهمگونی نتایج نتوانسته اند یک زمان بهینه عمومی تعیین کنند.
برای بیشتر افراد، کیفیت کلی رژیم، پروتئین، انرژی و ریکاوری از تمرکز روی چند دقیقه قبل یا بعد تمرین مهم تر هستند.
روز استراحت همچنان بخشی از فرایند ریکاوری است، اما این موضوع باعث نمی شود مکمل گلوتامین به طور خودکار ضروری شود.
بدن در روز استراحت نیز گلوتامین تولید می کند و از رژیم غذایی دریافت می کند.
پس «روز استراحت» به تنهایی دلیل مشخصی برای نیاز به مکمل ایجاد نمی کند.
گلوتامین مکمل کاهش وزن محسوب نمی شود.
برخی تحلیل ها تغییراتی در وزن گزارش کرده اند، اما این یافته ها برای تبدیل شدن به یک کاربرد قابل اتکا برای کاهش وزن کافی نیستند.
کاهش چربی بدن بیشتر به تعادل انرژی، رژیم غذایی، فعالیت بدنی و عوامل فردی وابسته است.
به همین دلیل استفاده از گلوتامین با هدف چربی سوزی پشتوانه قوی ندارد.
گلوتامین به خودی خود یک مکمل پرانرژی مانند گینر نیست.
مصرف آن نیز تضمین نمی کند وزن یا عضله افزایش پیدا کند.
تغییر وزن بیشتر تحت تاثیر کل انرژی دریافتی، تمرین و ترکیب رژیم قرار دارد.
بنابراین گلوتامین را نباید در گروه مکمل های افزایش وزن قرار داد.
گلوتامین به طور طبیعی در بدن و غذا وجود دارد و در مطالعات کوتاه مدت بزرگسالان سالم، مشکلات جدی به طور گسترده گزارش نشده اند.
اما این موضوع به معنی مناسب بودن هر مکمل برای هر فرد نیست.
محصولات ممکن است ترکیبات دیگری نیز داشته باشند و تحمل گوارشی افراد یکسان نیست.
همچنین داده های استفاده بلندمدت از مکمل های ورزشی در همه گروه های جمعیتی به اندازه داده های مربوط به غذای معمول گسترده نیستند.
افراد دارای بیماری زمینه ای مهم، مشکلات کلیوی یا کبدی، اختلالات متابولیک یا مصرف داروهای منظم بهتر است مکمل های آمینو اسیدی را بدون توجه به شرایط پزشکی خود شروع نکنند.
بارداری و شیردهی نیز شرایطی هستند که توصیه عمومی ورزشی برای تصمیم گیری کافی نیست.
برای نوجوانان نیز ورزش کردن یا علاقه به افزایش عضله به تنهایی دلیل نیاز به مکمل عملکردی نیست. رشد، انرژی کافی، غذای متنوع، پروتئین مناسب، خواب و تمرین ایمن در اولویت هستند.
اول مشخص کنید محصول فقط L-glutamine دارد یا یک فرمول چند ترکیبی است.
مواردی که ارزش بررسی دارند:
عبارت هایی مانند:
به تنهایی اثربخشی محصول را ثابت نمی کنند.
اگر فرد سالم است، غذای کافی دریافت می کند، پروتئین رژیم مناسب است و هدف اصلی افزایش عضله یا عملکرد عمومی ورزشی است، شواهد فعلی مزیت بزرگی برای اضافه کردن گلوتامین نشان نمی دهند.
این به معنی بی اهمیت بودن خود گلوتامین نیست.
بدن از گلوتامین استفاده می کند و آن را می سازد.
موضوع اصلی این است که نیاز بدن به یک ماده با نیاز به مکمل همان ماده یکسان نیست.
گلوتامین یک آمینو اسید مهم با نقش های متعدد در بدن است.
اما برای ورزشکار سالم، شواهد فعلی نشان نمی دهند که مکمل آن به شکل ثابت باعث افزایش قدرت، استقامت، توده عضلانی یا عملکرد عمومی شود.
برخی یافته ها درباره درد عضلانی و شاخص های مرتبط با روده جالب هستند، اما هنوز نمی توان آنها را به فایده قطعی برای همه افراد تبدیل کرد.
به همین دلیل گلوتامین بهتر است در چارچوب کلی مکمل ها بررسی شود؛ یعنی ابتدا هدف، تغذیه، تمرین و شرایط فرد مشخص شوند.
به جای پرسیدن:
«گلوتامین چه فوایدی دارد؟»
سوال دقیق تر این است:
«آیا مکمل گلوتامین برای هدف مشخص من، فراتر از تغذیه و پروتئین کافی، فایده قابل اثباتی اضافه می کند؟»
برای بسیاری از ورزشکاران سالم، شواهد فعلی هنوز پاسخ قوی و عمومی برای این سوال ارائه نمی کنند.
پاسخ کوتاه به سؤالهایی که معمولاً درباره این موضوع جستجو میشوند
A systematic review: Role of dietary supplements on markers of exercise-associated gut damage and permeability
Sarah Chantler, Alex Griffiths, Jamie Matu, Glen Davison, Adrian Holliday, Ben Jones
PLOS ONE · ۲۰۲۲
The effect of glutamine supplementation on athletic performance, body composition, and immune function: A systematic review and a meta-analysis of clinical trials
Amirhossein Ramezani Ahmadi, Elham Rayyani, Mehdi Bahreini, Anahita Mansoori
Clinical Nutrition · ۲۰۱۹
Dietary Supplements for Exercise and Athletic Performance - Health Professional Fact Sheet
Office of Dietary Supplements, National Institutes of Health
National Institutes of Health, Office of Dietary Supplements
سفید سیاه یک رسانه سلامت فارسی است که با هدف ارائه اطلاعات علمی، قابل فهم و کاربردی درباره بیماریها، تغذیه، سلامت روان، سبک زندگی و مراقبتهای روزمره فعالیت میکند. محتوای منتشرشده در این وبسایت بر پایه منابع معتبر علمی تهیه میشود و صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد.
بیشتر درباره ما بخوانیدهنوز دیدگاهی ثبت نشده است
اولین نفری باشید که تجربه یا پرسش خود را به اشتراک میگذارد.
