گرفتگی بینی بعد از عمل معمولا در روزهای اولیه به دلیل ورم بافت های داخلی، ترشحات، خون خشک شده یا وجود اسپلینت و پک بیشتر احساس می شود. شدت و مدت آن برای همه یکسان نیست و باید به روند کلی توجه کرد. بهتر شدن تدریجی معمولا اطمینان بخش است، اما گرفتگی رو به افزایش یا همراه با تب، بوی بد، درد بیشتر یا مشکل شدید تنفسی نیاز به بررسی دارد.
گرفتگی بینی بعد از عمل در دوره اولیه شایع است و اغلب با ورم داخل بینی، ترشحات، خون خشک شده یا پک و اسپلینت ارتباط دارد. زمان برطرف شدن آن برای همه یکسان نیست و مهم تر از یک عدد ثابت، بهتر شدن تدریجی تنفس است. گرفتگی رو به افزایش یا همراه با تب، درد بیشتر، ترشح بدبو یا مشکل شدید تنفسی باید بررسی شود.
گرفتگی بینی بعد از عمل معمولا یک علت واحد ندارد. در روزهای اولیه، ورم مخاط داخل بینی می تواند فضای عبور هوا را کمتر کند. علاوه بر آن، ترشحات، خون خشک شده و پوسته های داخل بینی نیز ممکن است مسیر هوا را تنگ تر کنند.
اگر جراح از پک یا اسپلینت داخلی استفاده کرده باشد، خود این وسایل هم می توانند تا زمان برداشتن یا خارج شدنشان تنفس از بینی را محدود کنند. به همین دلیل ممکن است احساس کیپ بودن بینی در روزهای اول شدیدتر از چیزی باشد که از ظاهر بینی انتظار دارید.
گرفتگی فقط یکی از تغییرات دوره نقاهت است و نقشه مراقبت روزهای بعد از جراحی زمان بندی کلی مراقبت ها را کنار این علامت قرار می دهد.
علت های دیگری مانند آلرژی، سرماخوردگی یا خشکی مخاط نیز می توانند در همان دوره احساس گرفتگی را بیشتر کنند. در مقابل، اگر گرفتگی پس از گذشت دوره اولیه بهبود پیدا نکند، باید احتمال علت های دیگری مانند چسبندگی داخل بینی، مشکل تیغه، بزرگ بودن شاخک ها یا تنگی دریچه بینی توسط پزشک بررسی شود؛ این موارد را نمی توان فقط از روی احساس گرفتگی تشخیص داد.
یک زمان ثابت برای همه وجود ندارد. شدت گرفتگی معمولا در دوره اولیه بیشتر است و با کاهش ورم داخلی، کمتر شدن ترشحات و پاک شدن خون خشک شده باید به تدریج بهتر شود.
اگر پک یا اسپلینت داخلی عامل مهمی در گرفتگی باشد، بعد از برداشتن آن ممکن است تنفس راحت تر شود. با این حال، برداشتن اسپلینت به معنی از بین رفتن کامل ورم داخلی نیست و مقداری کیپ بودن می تواند همچنان ادامه داشته باشد.
به جای تمرکز روی یک روز یا هفته مشخص، روند تغییر علامت مهم تر است. اگر با گذشت زمان احساس می کنید عبور هوا راحت تر می شود یا دوره های گرفتگی کوتاه تر شده اند، روند کلی به سمت بهبود است. اگر برعکس، گرفتگی ثابت مانده یا شدیدتر می شود، ارزیابی پزشکی منطقی تر است.
گرفتگی یک طرفه می تواند در دوره اولیه اتفاق بیفتد. ورم همیشه در دو سمت دقیقا یکسان نیست و مقدار ترشح، خون خشک شده یا پوسته نیز ممکن است در یک سوراخ بینی بیشتر باشد.
در نتیجه ممکن است یک سمت برای مدتی بازتر از سمت دیگر احساس شود. این تفاوت به تنهایی به معنی وجود مشکل ساختاری نیست.
اما اگر گرفتگی یک طرفه به جای بهتر شدن ادامه پیدا کند، شدیدتر شود یا با درد رو به افزایش، ترشح بدبو، خونریزی قابل توجه یا تورم غیرعادی همراه باشد، بهتر است بررسی شود. در مراحل بعدی ترمیم نیز انسداد پایدار یک طرفه می تواند نیاز به معاینه داخل بینی داشته باشد.
برداشتن پک یا اسپلینت فقط یکی از عوامل مکانیکی گرفتگی را حذف می کند. مخاط بینی ممکن است هنوز متورم باشد و داخل بینی نیز ممکن است ترشحات، خون خشک شده یا پوسته وجود داشته باشد.
به همین دلیل طبیعی است که بعضی افراد بلافاصله بعد از برداشتن وسیله داخلی احساس نکنند تنفس کاملا عادی شده است. انتظار منطقی تر این است که مسیر تنفس به تدریج راحت تر شود.
اگر بعد از برداشتن پک یا اسپلینت هیچ روند بهبودی دیده نمی شود یا گرفتگی ناگهان بیشتر می شود، لازم است علت آن با معاینه مشخص شود.
بخشی از احساس گرفتگی می تواند از خشک شدن ترشحات و خون داخل بینی باشد. محلول سالین در بسیاری از برنامه های مراقبت پس از جراحی برای مرطوب نگه داشتن داخل بینی و کمک به پاک شدن پوسته ها استفاده می شود.
با این حال، زمان شروع، فشار مناسب و شیوه استفاده برای همه یکسان نیست و به نوع جراحی و دستور جراح بستگی دارد. بنابراین نباید روش شستشو را از یک نسخه عمومی برای همه تقلید کرد. روش ایمن شستشوی داخل بینی باید مطابق دستور بعد از عمل و بدون اعمال فشار غیرضروری انجام شود.
اگر جراح استفاده از اسپری یا محلول خاصی را توصیه نکرده است، بهتر است داروی ضداحتقان را خودسرانه شروع نکنید. بعضی از این داروها محدودیت مصرف دارند و استفاده طولانی از برخی اسپری های ضداحتقان می تواند خود باعث برگشت یا تشدید گرفتگی شود.
هر چیزی که ورم یا تحریک مخاط را بیشتر کند می تواند احساس کیپ بودن را تشدید کند. سرماخوردگی، آلرژی فعال، هوای بسیار خشک، دود و دستکاری داخل بینی از جمله عواملی هستند که ممکن است علائم را بیشتر کنند.
فین کردن شدید یا تلاش برای باز کردن بینی با فشار نیز انتخاب مناسبی نیست، چون می تواند مخاط در حال ترمیم را تحریک کند و خطر خونریزی را افزایش دهد. دستور جراح درباره فین کردن، عطسه و تمیز کردن بینی باید مقدم باشد.
در مقالات علمی زیبایی صورت نیز جدا کردن تغییرات موقت دوران ترمیم از علائمی که نیاز به بررسی دارند اهمیت دارد؛ نه هر گرفتگی نشانه مشکل است و نه هر گرفتگی را می توان بدون توجه به روند آن طبیعی دانست.
مهم ترین نکته، روند علامت و نشانه های همراه آن است. گرفتگی موقت که به تدریج کمتر می شود با گرفتگی رو به افزایش یا همراه با علائم جدید یکسان نیست.
بهتر است با پزشک یا تیم جراحی تماس بگیرید اگر:
اگر احساس کمبود هوا یا تنگی نفس شدید دارید، این وضعیت را فقط به کیپ بودن بینی نسبت ندهید و ارزیابی فوری پزشکی لازم است.
بوی بد به تنهایی همیشه به معنی عفونت نیست، چون پوسته و ترشحات خشک شده نیز می توانند بو ایجاد کنند. اما بوی بد همراه با تب، ترشح چرکی یا درد رو به افزایش مهم تر است.
ادامه داشتن گرفتگی در مراحل بعدی ترمیم لزوما به معنی ناموفق بودن جراحی نیست، اما دیگر نباید بدون ارزیابی به ورم روزهای اول نسبت داده شود.
در چنین شرایطی پزشک ممکن است داخل بینی را از نظر ورم پایدار مخاط، آلرژی، وضعیت تیغه بینی، شاخک ها، چسبندگی یا اسکار و ناحیه دریچه بینی بررسی کند. تشخیص این موارد فقط با نگاه کردن به سوراخ بینی در آینه ممکن نیست.
اگر گرفتگی بعد از یک دوره بهبود دوباره ظاهر شده است، سرماخوردگی، آلرژی یا التهاب مخاط نیز می توانند مطرح باشند. بنابراین زمان شروع علامت و اینکه از ابتدا وجود داشته یا بعدا برگشته، برای ارزیابی مهم است.
نه لزوما. در دوره اولیه، ورم مخاط، پوسته، خون خشک شده و وسایل داخل بینی می توانند بدون ایجاد یک تنگی ساختاری دائمی احساس انسداد ایجاد کنند.
به همین دلیل قضاوت درباره نتیجه تنفسی جراحی در همان روزهای اول قابل اتکا نیست. اگر با کاهش ورم و طی شدن ترمیم، تنفس نیز بهتر شود، علت موقتی محتمل تر است.
اما انسدادی که در مراحل بعدی باقی می ماند، بدتر می شود یا بعد از یک دوره بهبود دوباره ظاهر می شود، ارزش بررسی جداگانه دارد تا علت ساختاری یا التهابی احتمالی مشخص شود.
برای ارزیابی بهتر به روند چند روزه توجه کنید، نه اینکه بینی در یک ساعت خاص چقدر باز است. کمتر شدن احساس فشار، راحت تر شدن عبور هوا، کاهش پوسته و ترشح و کمتر شدن تفاوت دو سمت می توانند نشان دهند که گرفتگی در مسیر بهبود قرار دارد.
نوسان روزانه ممکن است وجود داشته باشد؛ مثلا بعضی ساعات یا بعد از خواب بینی بسته تر احساس شود. آنچه اهمیت بیشتری دارد این است که در مجموع وضعیت بهتر شود، نه اینکه هر روز کاملا بدون گرفتگی باشید.
اگر روند کلی رو به بهبود است و علامت هشدار جدیدی وجود ندارد، گرفتگی معمولا بخشی از دوره ترمیم است. اگر روند متوقف شده، معکوس شده یا علائم هشدار اضافه شده اند، معاینه می تواند مشخص کند که مسئله هنوز مربوط به ترمیم طبیعی است یا علت دیگری باید بررسی شود.
پاسخ کوتاه به سؤالهایی که معمولاً درباره این موضوع جستجو میشوند
Postoperative Care of Rhinoplasty
University of Mississippi Medical Center
University of Mississippi Medical Center
Optimizing Postoperative Care in Rhinoplasty and Septoplasty: A Review of the Role of Nasal Packing and Alternatives in Complication Management
Edoardo Caimi, Arianna Balza, Stefano Vaccari, Valeria Bandi, Francesco Klinger, Valeriano Vinci
Aesthetic Plastic Surgery / Springer Nature · ۲۰۲۴
سفید سیاه یک رسانه سلامت فارسی است که با هدف ارائه اطلاعات علمی، قابل فهم و کاربردی درباره بیماریها، تغذیه، سلامت روان، سبک زندگی و مراقبتهای روزمره فعالیت میکند. محتوای منتشرشده در این وبسایت بر پایه منابع معتبر علمی تهیه میشود و صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد.
بیشتر درباره ما بخوانیدهنوز دیدگاهی ثبت نشده است
اولین نفری باشید که تجربه یا پرسش خود را به اشتراک میگذارد.
