تامپون، پک و اسپلینت نام یک وسیله واحد نیستند. پک یا تامپون داخل بینی برای حمایت یا کنترل ترشح و خونریزی به کار می رود و اسپلینت می تواند داخلی یا خارجی باشد. همه بیماران به تامپون نیاز ندارند و نوع وسیله، مدت ماندن و زمان برداشتن آن به نوع جراحی و تصمیم جراح بستگی دارد.
تامپون بینی معمولا به نوعی ماده یا پک داخل بینی گفته می شود، در حالی که اسپلینت یک وسیله حمایتی است که می تواند داخل یا روی بینی قرار بگیرد. همه بیماران بعد از عمل بینی به تامپون یا پک نیاز ندارند. نوع وسیله و زمان برداشتن آن براساس نوع جراحی، ماده استفاده شده و تصمیم جراح تعیین می شود.
تامپون بینی اصطلاحی است که معمولا برای ماده ای استفاده می شود که داخل حفره بینی قرار می گیرد. در منابع پزشکی اصطلاح گسترده تر «پک بینی» نیز برای مجموعه ای از مواد و وسایل داخل بینی به کار می رود.
این مواد بسته به نوعشان ممکن است برای اهدافی مانند ایجاد فشار در محل مورد نظر، جذب ترشحات، حمایت موقت از بافت های داخل بینی یا کمک به کنترل خونریزی استفاده شوند.
بنابراین «تامپون» و «پک» همیشه دو گروه کاملا جدا نیستند. چیزی که بیمار یا حتی یک مرکز درمانی تامپون می نامد ممکن است در دسته کلی پک بینی قرار بگیرد.
نکته مهم تر این است که وجود تامپون بخشی اجباری از همه جراحی های بینی نیست.
اگر می خواهید جایگاه این وسیله را در کنار سایر مراقبت های دوره نقاهت ببینید، راهنمای روزهای ابتدایی بعد از عمل مسیر کلی مراقبت های پس از جراحی را توضیح می دهد.
«پک بینی» اصطلاح گسترده تری است و می تواند مواد مختلفی را شامل شود.
بعضی پک ها غیرجذبی هستند و بعد از مدت تعیین شده توسط پزشک خارج می شوند. بعضی مواد نیز جذب شونده طراحی شده اند و ممکن است نیاز به خارج کردن به همان شکل پک غیرجذبی نداشته باشند.
در زبان روزمره، افراد اغلب پک غیرجذبی داخل بینی را «تامپون» می نامند. به همین دلیل گاهی دو عبارت پک و تامپون به جای یکدیگر استفاده می شوند.
پس تفاوت را نباید فقط از روی اسم تشخیص داد. مهم است بدانید:
این اطلاعات باید در دستور ترخیص یا ویزیت بعدی مشخص شوند.
اسپلینت داخلی با پک نرم یا تامپون معمولی تفاوت دارد.
این وسیله معمولا به شکل یک قطعه نرم یا صفحه سیلیکونی در داخل بینی قرار می گیرد و می تواند به حمایت از تیغه بینی و بافت های داخلی در مرحله اولیه ترمیم کمک کند.
بعضی اسپلینت های داخلی مسیر یا مجرایی برای عبور هوا دارند، اما حتی در این حالت ورم و ترشحات می توانند باعث شوند تنفس هنوز کاملا راحت نباشد.
وجود اسپلینت داخلی بیشتر به نوع کار انجام شده روی تیغه و بافت های داخل بینی وابسته است. بنابراین دو بیمار که هر دو «عمل بینی» انجام داده اند لزوما وسایل داخلی یکسانی ندارند.
اسپلینت خارجی روی سطح بینی قرار می گیرد و همان وسیله ای است که بسیاری از افراد به آن آتل یا گچ بینی می گویند.
این اسپلینت با تامپون داخل بینی یکی نیست.
وظیفه آن ایجاد حمایت و محافظت از ساختار خارجی بینی در مرحله اولیه ترمیم است. بسته به نوع جراحی، ممکن است همراه با چسب یا پانسمان روی بینی قرار بگیرد.
پس می توان تفاوت اصلی را ساده دید:
البته نوع دقیق وسایل برای همه بیماران یکسان نیست.
خیر.
استفاده از تامپون یا پک داخل بینی یک قانون اجباری برای همه رینوپلاستی ها نیست. بسته به نوع جراحی، میزان کار روی تیغه، وضعیت خونریزی، روش جراح و وسیله جایگزین ممکن است اصلا پک معمول داخل بینی گذاشته نشود.
در بعضی افراد ممکن است:
بنابراین شنیدن اینکه فرد دیگری بعد از عمل تامپون نداشته است به معنی ناقص بودن مراقبت او نیست؛ همان طور که داشتن تامپون نیز به تنهایی نشان دهنده پیچیده تر بودن جراحی نیست.
سال ها پک داخل بینی به شکل گسترده تری بعد از جراحی های بینی استفاده می شد، اما امروزه انتخاب آن بیشتر براساس نیاز همان جراحی انجام می شود.
پک می تواند برای بیمار ناراحت کننده باشد و گرفتگی، فشار و دشواری تنفس از راه بینی ایجاد کند. از طرف دیگر، مزیت استفاده روتین از پک برای جلوگیری از بعضی عوارض در همه بیماران به شکل یکسان ثابت نشده است.
به همین دلیل تصمیم درست این نیست که بگوییم «تامپون همیشه لازم است» یا «تامپون همیشه بد است».
سوال درست تر این است:
آیا در این جراحی مشخص، دلیل مناسبی برای استفاده از پک وجود دارد؟
این تصمیم به نوع عمل و ارزیابی جراح بستگی دارد.
وجود وسیله داخل بینی می تواند فضای عبور هوا را کمتر کند و احساس کیپ بودن ایجاد کند.
پک های متراکم معمولا محدودیت بیشتری برای عبور هوا ایجاد می کنند. بعضی اسپلینت های داخلی ممکن است مجرای تنفسی داشته باشند، اما ورم، خون خشک شده و ترشحات می توانند همان مسیر را نیز محدود کنند.
پس سخت شدن تنفس از بینی بلافاصله بعد از جراحی لزوما به معنی تنگ شدن دائمی راه هوایی نیست.
بعد از برداشتن پک نیز ممکن است تنفس همان لحظه کاملا عادی نشود، چون ورم داخلی هنوز وجود دارد.
اگر می خواهید بدانید این حالت معمولا چگونه تغییر می کند، مدت گرفتگی بینی بعد از عمل باید جدا از خود تامپون و اسپلینت ارزیابی شود.
یک زمان ثابت برای همه تامپون ها وجود ندارد.
مدت ماندن به چند عامل بستگی دارد:
در بعضی برنامه های مراقبتی، پک غیرجذبی طی یک یا دو روز اول برداشته می شود؛ در برنامه های دیگر زمان متفاوتی تعیین می شود.
اسپلینت داخلی نیز ممکن است بیشتر از پک معمول باقی بماند.
بنابراین اگر بیمار دیگری می گوید «تامپون من فردای عمل برداشته شد» یا «اسپلینت من یک هفته ماند»، این اعداد نباید به صورت خودکار برای فرد دیگری استفاده شوند.
زمان نوشته شده توسط جراح برای همان وسیله ملاک اصلی است.
زمان اسپلینت نیز به نوع آن بستگی دارد.
اسپلینت خارجی معمولا در روزهای ابتدایی از بینی محافظت می کند و بعد در ویزیت تعیین شده برداشته می شود. اسپلینت داخلی ممکن است زمان دیگری داشته باشد.
در بسیاری از برنامه های جراحی، اسپلینت خارجی حدود هفته اول بررسی یا برداشته می شود، اما این یک قانون ثابت برای همه نیست.
اگر جراح برای شما زمان مشخصی تعیین کرده است، جلو انداختن یا عقب انداختن آن براساس تجربه فرد دیگری مناسب نیست.
همچنین اسپلینت خارجی که شل شده، جابه جا شده یا زودتر از موعد جدا شده است بهتر است خودسرانه دوباره با فشار روی بینی نصب نشود.
اگر پک یا تامپون از نوع غیرجذبی باشد، معمولا در زمان تعیین شده توسط تیم جراحی خارج می شود.
هنگام خارج کردن ممکن است فرد برای مدت کوتاهی احساس فشار، کشش یا ناراحتی داشته باشد. تجربه درد در افراد و نوع پک متفاوت است و نمی توان گفت برداشتن همه تامپون ها کاملا بدون ناراحتی یا حتما دردناک است.
مهم ترین نکته این است که وسیله ای که باید توسط پزشک یا تیم درمان خارج شود، در خانه کشیده یا دستکاری نشود.
بعضی مواد داخل بینی نیز جذب شونده هستند و روند مدیریت آن ها با تامپون غیرجذبی متفاوت است.
پس قبل از ترخیص بهتر است بیمار دقیقا بداند:
بعضی افراد بعد از برداشتن پک احساس می کنند مسیر بینی بازتر شده است، اما انتظار تنفس کاملا طبیعی در همان لحظه همیشه منطقی نیست.
داخل بینی هنوز ممکن است متورم باشد و ترشحات، خون خشک شده یا پوسته وجود داشته باشد.
بنابراین دو موضوع باید از هم جدا شوند:
برداشتن مانع مکانیکی و پایان ورم داخلی.
خارج شدن تامپون می تواند یکی از عوامل گرفتگی را حذف کند، اما بافت های بینی برای کاهش ورم و ترمیم به زمان بیشتری نیاز دارند.
اگر پس از برداشتن وسیله، گرفتگی به جای بهتر شدن واضحا شدیدتر شود یا با درد رو به افزایش، خونریزی قابل توجه یا علائم غیرعادی همراه باشد، بهتر است تیم جراحی در جریان قرار گیرد.
نبود تامپون به این معنی نیست که حتما باید وسیله دیگری جای آن گذاشته شود.
بسته به جراحی ممکن است از:
استفاده شود.
انتخاب بین این روش ها براساس نیاز جراحی انجام می شود و یک گزینه واحد برای همه افراد برتر نیست.
در مقالات مربوط به جراحی های زیبایی نیز تفاوت روش ها باید براساس نوع مداخله بررسی شود، نه اینکه وسیله استفاده شده برای یک بیمار به همه تعمیم داده شود.
احساس گرفتگی، فشار و ناراحتی محدود می تواند در حضور وسایل داخل بینی ایجاد شود.
اما لازم است با تیم جراحی تماس گرفته شود اگر:
بیمار نباید برای رفع گرفتگی، اسپلینت یا پک را جابه جا کند یا داخل بینی وسیله دیگری وارد کند.
برداشتن وسیله پایان دوره ترمیم بینی نیست.
پس از برداشتن تامپون یا اسپلینت ممکن است هنوز:
آنچه اهمیت بیشتری دارد روند بعدی است.
تنفس باید در مسیر کلی بهتر شود، ناراحتی باید کاهش پیدا کند و علامت جدید و رو به افزایش ایجاد نشود.
بنابراین نقش تامپون و اسپلینت را باید موقت دید: این وسایل برای یک مرحله مشخص از مراقبت استفاده می شوند و زمان قرار دادن، نوع وسیله و برداشتن آن ها برای هر بیمار باید براساس همان جراحی تعیین شود.
پاسخ کوتاه به سؤالهایی که معمولاً درباره این موضوع جستجو میشوند
Nasal Surgery (Rhinoplasty)
UC Davis Health Department of Otolaryngology - Head and Neck Surgery
UC Davis Health
Optimizing Postoperative Care in Rhinoplasty and Septoplasty: A Review of the Role of Nasal Packing and Alternatives in Complication Management
Edoardo Caimi, Arianna Balza, Stefano Vaccari, Valeria Bandi, Francesco Klinger, Valeriano Vinci
Aesthetic Plastic Surgery / Springer Nature · ۲۰۲۴
Clinical Practice Guideline: Improving Nasal Form and Function after Rhinoplasty
Lisa E. Ishii, Travis T. Tollefson, Gregory J. Basura, Richard M. Rosenfeld, Peter J. Abramson, Scott R. Chaiet, Kara S. Davis, Karl Doghramji, Edward H. Farrior, Sandra A. Finestone, Stacey L. Ishman, Robert X. Murphy Jr, John G. Park, Michael Setzen, Deborah J. Strike, Sandra A. Walsh, Jeremy P. Warner, Lorraine C. Nnacheta
Otolaryngology–Head and Neck Surgery / American Academy of Otolaryngology–Head and Neck Surgery Foundation
سفید سیاه یک رسانه سلامت فارسی است که با هدف ارائه اطلاعات علمی، قابل فهم و کاربردی درباره بیماریها، تغذیه، سلامت روان، سبک زندگی و مراقبتهای روزمره فعالیت میکند. محتوای منتشرشده در این وبسایت بر پایه منابع معتبر علمی تهیه میشود و صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد.
بیشتر درباره ما بخوانیدهنوز دیدگاهی ثبت نشده است
اولین نفری باشید که تجربه یا پرسش خود را به اشتراک میگذارد.
