تامپون بینی چیست و چه فرقی با پک و اسپلینت دارد؟

تامپون بینی معمولا به نوعی ماده یا پک داخل بینی گفته می شود، در حالی که اسپلینت یک وسیله حمایتی است که می تواند داخل یا روی بینی قرار بگیرد. همه بیماران بعد از عمل بینی به تامپون یا پک نیاز ندارند. نوع وسیله و زمان برداشتن آن براساس نوع جراحی، ماده استفاده شده و تصمیم جراح تعیین می شود.

#تامپون بینی چیست و چرا بعد از جراحی استفاده می شود؟

تامپون بینی اصطلاحی است که معمولا برای ماده ای استفاده می شود که داخل حفره بینی قرار می گیرد. در منابع پزشکی اصطلاح گسترده تر «پک بینی» نیز برای مجموعه ای از مواد و وسایل داخل بینی به کار می رود.

این مواد بسته به نوعشان ممکن است برای اهدافی مانند ایجاد فشار در محل مورد نظر، جذب ترشحات، حمایت موقت از بافت های داخل بینی یا کمک به کنترل خونریزی استفاده شوند.

بنابراین «تامپون» و «پک» همیشه دو گروه کاملا جدا نیستند. چیزی که بیمار یا حتی یک مرکز درمانی تامپون می نامد ممکن است در دسته کلی پک بینی قرار بگیرد.

نکته مهم تر این است که وجود تامپون بخشی اجباری از همه جراحی های بینی نیست.

اگر می خواهید جایگاه این وسیله را در کنار سایر مراقبت های دوره نقاهت ببینید، راهنمای روزهای ابتدایی بعد از عمل مسیر کلی مراقبت های پس از جراحی را توضیح می دهد.

#پک بینی چه تفاوتی با تامپون دارد؟

«پک بینی» اصطلاح گسترده تری است و می تواند مواد مختلفی را شامل شود.

بعضی پک ها غیرجذبی هستند و بعد از مدت تعیین شده توسط پزشک خارج می شوند. بعضی مواد نیز جذب شونده طراحی شده اند و ممکن است نیاز به خارج کردن به همان شکل پک غیرجذبی نداشته باشند.

در زبان روزمره، افراد اغلب پک غیرجذبی داخل بینی را «تامپون» می نامند. به همین دلیل گاهی دو عبارت پک و تامپون به جای یکدیگر استفاده می شوند.

پس تفاوت را نباید فقط از روی اسم تشخیص داد. مهم است بدانید:

• چه ماده ای داخل بینی قرار گرفته است؟
• جذب شونده است یا باید خارج شود؟
• هدف جراح از قرار دادن آن چیست؟
• چه زمانی باید بررسی یا برداشته شود؟

این اطلاعات باید در دستور ترخیص یا ویزیت بعدی مشخص شوند.

#اسپلینت داخلی بینی چیست؟

اسپلینت داخلی با پک نرم یا تامپون معمولی تفاوت دارد.

این وسیله معمولا به شکل یک قطعه نرم یا صفحه سیلیکونی در داخل بینی قرار می گیرد و می تواند به حمایت از تیغه بینی و بافت های داخلی در مرحله اولیه ترمیم کمک کند.

بعضی اسپلینت های داخلی مسیر یا مجرایی برای عبور هوا دارند، اما حتی در این حالت ورم و ترشحات می توانند باعث شوند تنفس هنوز کاملا راحت نباشد.

وجود اسپلینت داخلی بیشتر به نوع کار انجام شده روی تیغه و بافت های داخل بینی وابسته است. بنابراین دو بیمار که هر دو «عمل بینی» انجام داده اند لزوما وسایل داخلی یکسانی ندارند.

#اسپلینت خارجی یا گچ بینی چیست؟

اسپلینت خارجی روی سطح بینی قرار می گیرد و همان وسیله ای است که بسیاری از افراد به آن آتل یا گچ بینی می گویند.

این اسپلینت با تامپون داخل بینی یکی نیست.

وظیفه آن ایجاد حمایت و محافظت از ساختار خارجی بینی در مرحله اولیه ترمیم است. بسته به نوع جراحی، ممکن است همراه با چسب یا پانسمان روی بینی قرار بگیرد.

پس می توان تفاوت اصلی را ساده دید:

• پک یا تامپون: داخل حفره بینی
• اسپلینت داخلی: داخل بینی و در کنار ساختارهای داخلی
• اسپلینت خارجی یا آتل: روی سطح خارجی بینی

البته نوع دقیق وسایل برای همه بیماران یکسان نیست.

#آیا همه بیماران بعد از عمل بینی تامپون دارند؟

خیر.

استفاده از تامپون یا پک داخل بینی یک قانون اجباری برای همه رینوپلاستی ها نیست. بسته به نوع جراحی، میزان کار روی تیغه، وضعیت خونریزی، روش جراح و وسیله جایگزین ممکن است اصلا پک معمول داخل بینی گذاشته نشود.

در بعضی افراد ممکن است:

• پک غیرجذبی استفاده شود.
• ماده جذب شونده قرار داده شود.
• اسپلینت داخلی استفاده شود.
• از روش دیگری برای حمایت از تیغه استفاده شود.
• یا اصلا نیاز به پک داخل بینی وجود نداشته باشد.

بنابراین شنیدن اینکه فرد دیگری بعد از عمل تامپون نداشته است به معنی ناقص بودن مراقبت او نیست؛ همان طور که داشتن تامپون نیز به تنهایی نشان دهنده پیچیده تر بودن جراحی نیست.

#چرا استفاده روتین از تامپون برای همه لازم نیست؟

سال ها پک داخل بینی به شکل گسترده تری بعد از جراحی های بینی استفاده می شد، اما امروزه انتخاب آن بیشتر براساس نیاز همان جراحی انجام می شود.

پک می تواند برای بیمار ناراحت کننده باشد و گرفتگی، فشار و دشواری تنفس از راه بینی ایجاد کند. از طرف دیگر، مزیت استفاده روتین از پک برای جلوگیری از بعضی عوارض در همه بیماران به شکل یکسان ثابت نشده است.

به همین دلیل تصمیم درست این نیست که بگوییم «تامپون همیشه لازم است» یا «تامپون همیشه بد است».

سوال درست تر این است:

آیا در این جراحی مشخص، دلیل مناسبی برای استفاده از پک وجود دارد؟

این تصمیم به نوع عمل و ارزیابی جراح بستگی دارد.

#تامپون و اسپلینت چگونه روی تنفس بعد از عمل اثر می گذارند؟

وجود وسیله داخل بینی می تواند فضای عبور هوا را کمتر کند و احساس کیپ بودن ایجاد کند.

پک های متراکم معمولا محدودیت بیشتری برای عبور هوا ایجاد می کنند. بعضی اسپلینت های داخلی ممکن است مجرای تنفسی داشته باشند، اما ورم، خون خشک شده و ترشحات می توانند همان مسیر را نیز محدود کنند.

پس سخت شدن تنفس از بینی بلافاصله بعد از جراحی لزوما به معنی تنگ شدن دائمی راه هوایی نیست.

بعد از برداشتن پک نیز ممکن است تنفس همان لحظه کاملا عادی نشود، چون ورم داخلی هنوز وجود دارد.

اگر می خواهید بدانید این حالت معمولا چگونه تغییر می کند، مدت گرفتگی بینی بعد از عمل باید جدا از خود تامپون و اسپلینت ارزیابی شود.

#تامپون بینی چند روز باید بماند؟

یک زمان ثابت برای همه تامپون ها وجود ندارد.

مدت ماندن به چند عامل بستگی دارد:

• نوع پک
• جذب شونده یا غیرجذبی بودن آن
• نوع جراحی
• وجود جراحی همزمان تیغه بینی
• هدف جراح از قرار دادن وسیله
• وضعیت بیمار بعد از عمل

در بعضی برنامه های مراقبتی، پک غیرجذبی طی یک یا دو روز اول برداشته می شود؛ در برنامه های دیگر زمان متفاوتی تعیین می شود.

اسپلینت داخلی نیز ممکن است بیشتر از پک معمول باقی بماند.

بنابراین اگر بیمار دیگری می گوید «تامپون من فردای عمل برداشته شد» یا «اسپلینت من یک هفته ماند»، این اعداد نباید به صورت خودکار برای فرد دیگری استفاده شوند.

زمان نوشته شده توسط جراح برای همان وسیله ملاک اصلی است.

#اسپلینت بینی چند روز باید بماند؟

زمان اسپلینت نیز به نوع آن بستگی دارد.

اسپلینت خارجی معمولا در روزهای ابتدایی از بینی محافظت می کند و بعد در ویزیت تعیین شده برداشته می شود. اسپلینت داخلی ممکن است زمان دیگری داشته باشد.

در بسیاری از برنامه های جراحی، اسپلینت خارجی حدود هفته اول بررسی یا برداشته می شود، اما این یک قانون ثابت برای همه نیست.

اگر جراح برای شما زمان مشخصی تعیین کرده است، جلو انداختن یا عقب انداختن آن براساس تجربه فرد دیگری مناسب نیست.

همچنین اسپلینت خارجی که شل شده، جابه جا شده یا زودتر از موعد جدا شده است بهتر است خودسرانه دوباره با فشار روی بینی نصب نشود.

#برداشتن تامپون بینی چگونه انجام می شود؟

اگر پک یا تامپون از نوع غیرجذبی باشد، معمولا در زمان تعیین شده توسط تیم جراحی خارج می شود.

هنگام خارج کردن ممکن است فرد برای مدت کوتاهی احساس فشار، کشش یا ناراحتی داشته باشد. تجربه درد در افراد و نوع پک متفاوت است و نمی توان گفت برداشتن همه تامپون ها کاملا بدون ناراحتی یا حتما دردناک است.

مهم ترین نکته این است که وسیله ای که باید توسط پزشک یا تیم درمان خارج شود، در خانه کشیده یا دستکاری نشود.

بعضی مواد داخل بینی نیز جذب شونده هستند و روند مدیریت آن ها با تامپون غیرجذبی متفاوت است.

پس قبل از ترخیص بهتر است بیمار دقیقا بداند:

• داخل بینی چه وسیله ای دارد؟
• آیا باید خارج شود؟
• چه کسی باید آن را خارج کند؟
• زمان ویزیت چه موقع است؟

#بعد از برداشتن تامپون چه اتفاقی برای تنفس می افتد؟

بعضی افراد بعد از برداشتن پک احساس می کنند مسیر بینی بازتر شده است، اما انتظار تنفس کاملا طبیعی در همان لحظه همیشه منطقی نیست.

داخل بینی هنوز ممکن است متورم باشد و ترشحات، خون خشک شده یا پوسته وجود داشته باشد.

بنابراین دو موضوع باید از هم جدا شوند:

برداشتن مانع مکانیکی و پایان ورم داخلی.

خارج شدن تامپون می تواند یکی از عوامل گرفتگی را حذف کند، اما بافت های بینی برای کاهش ورم و ترمیم به زمان بیشتری نیاز دارند.

اگر پس از برداشتن وسیله، گرفتگی به جای بهتر شدن واضحا شدیدتر شود یا با درد رو به افزایش، خونریزی قابل توجه یا علائم غیرعادی همراه باشد، بهتر است تیم جراحی در جریان قرار گیرد.

#اگر بعد از عمل تامپون نگذارند چه چیزی جای آن را می گیرد؟

نبود تامپون به این معنی نیست که حتما باید وسیله دیگری جای آن گذاشته شود.

بسته به جراحی ممکن است از:

• اسپلینت داخلی
• مواد جذب شونده
• روش های بخیه برای حمایت از تیغه
• یا هیچ پک داخل بینی

استفاده شود.

انتخاب بین این روش ها براساس نیاز جراحی انجام می شود و یک گزینه واحد برای همه افراد برتر نیست.

در مقالات مربوط به جراحی های زیبایی نیز تفاوت روش ها باید براساس نوع مداخله بررسی شود، نه اینکه وسیله استفاده شده برای یک بیمار به همه تعمیم داده شود.

#چه مشکلاتی هنگام داشتن تامپون یا اسپلینت باید بررسی شوند؟

احساس گرفتگی، فشار و ناراحتی محدود می تواند در حضور وسایل داخل بینی ایجاد شود.

اما لازم است با تیم جراحی تماس گرفته شود اگر:

• خونریزی قابل توجه یا ادامه دار ایجاد شده است.
• درد شدید یا رو به افزایش وجود دارد.
• وسیله به شکل واضح جابه جا شده است.
• تب همراه با ترشح غیرعادی یا بوی بد ایجاد شده است.
• وضعیت تنفس به شکل غیرمنتظره بدتر شده است.

بیمار نباید برای رفع گرفتگی، اسپلینت یا پک را جابه جا کند یا داخل بینی وسیله دیگری وارد کند.

#بعد از برداشتن تامپون یا اسپلینت بینی چه تغییری طبیعی است؟

برداشتن وسیله پایان دوره ترمیم بینی نیست.

پس از برداشتن تامپون یا اسپلینت ممکن است هنوز:

• گرفتگی وجود داشته باشد.
• مخاط بینی حساس باشد.
• مقدار محدودی ترشح یا خونابه دیده شود.
• ورم داخلی باقی مانده باشد.
• دو سمت بینی به یک اندازه باز احساس نشوند.

آنچه اهمیت بیشتری دارد روند بعدی است.

تنفس باید در مسیر کلی بهتر شود، ناراحتی باید کاهش پیدا کند و علامت جدید و رو به افزایش ایجاد نشود.

بنابراین نقش تامپون و اسپلینت را باید موقت دید: این وسایل برای یک مرحله مشخص از مراقبت استفاده می شوند و زمان قرار دادن، نوع وسیله و برداشتن آن ها برای هر بیمار باید براساس همان جراحی تعیین شود.