تهوع بارداری؛ علت، کنترل ایمن و نشانه های نیازمند بررسی
تهوع بارداری فقط صبح ها رخ نمی دهد و شدت آن در افراد مختلف یکسان نیست. تصمیم درباره کمک، به توان نگه داشتن مایعات و غذا، ادرار، وزن و اثر علائم بر زندگی بستگی دارد. اقدام های ساده ممکن است برای بعضی افراد کمک کننده باشند، اما استفراغ شدید و کم آبی به ارزیابی و گاهی درمان تخصصی نیاز دارند.

فهرست مطالب(8 عنوان)
تهوع بارداری شایع است و اغلب در ماه های اول شروع می شود، اما می تواند در هر ساعت رخ دهد. وعده های کوچک و مایعات متناسب با تحمل ممکن است کمک کنند. اگر مایعات را نگه نمی دارید، ادرار کم شده، ضعف یا کاهش وزن دارید، برای ارزیابی زودهنگام تماس بگیرید.
تهوع بارداری می تواند از احساس ناخوشی خفیف تا استفراغی که خوردن، نوشیدن و کارهای روزمره را مختل می کند متفاوت باشد. شایع بودن آن به معنای لزوم تحمل هر شدتی از علامت نیست. هدف کمک، حفظ دریافت مایعات و غذا و کاهش اثر علائم بر زندگی است.
این موضوع باید در کنار برنامه کلی مراقبتهای دوران بارداری و شرایط فردی بررسی شود. اگر برای بیماری دیگری دارو می خورید و آن را بالا می آورید، این موضوع را نیز گزارش کنید؛ برنامه درمان فقط به کنترل حس تهوع محدود نمی شود.
#تهوع بارداری معمولا از چه زمانی شروع می شود؟
تهوع اغلب در هفته های ابتدایی شروع می شود و برای بسیاری از افراد تا حدود هفته های ۱۶ تا ۲۰ کمتر می شود. با این حال، شروع، شدت و مدت آن برای همه یکسان نیست و بعضی افراد مدت بیشتری علامت دارند.
نام «بیماری صبحگاهی» می تواند گمراه کننده باشد؛ تهوع ممکن است ظهر، شب یا در طول روز رخ دهد. همچنین نداشتن تهوع به تنهایی نشانه ناسالم بودن بارداری نیست. از شدت یا نبود این علامت نمی توان درباره جنسیت یا سلامت جنین نتیجه قطعی گرفت.
اگر تهوع برای نخستین بار در بخش دیرتری از بارداری شروع شده یا الگوی آن ناگهان تغییر کرده است، زمان شروع را دقیق مطرح کنید. لازم است علت های دیگر هم در نظر گرفته شوند، به ویژه اگر درد، تب یا علامت تازه ای وجود دارد.
#علت تهوع چیست و چه عواملی در شدت آن نقش دارند؟
تهوع با تغییرات زیستی بارداری و تفاوت حساسیت بدن افراد ارتباط دارد و نمی توان آن را فقط به یک رفتار غذایی یا یک هورمون نسبت داد. پیام های مرتبط با بارداری، سابقه فرد و نحوه پاسخ بدن می توانند در تجربه علامت نقش داشته باشند.
سابقه تهوع شدید در بارداری قبلی، سابقه خانوادگی و بارداری چندقلویی از اطلاعاتی هستند که هنگام ارزیابی اهمیت دارند. وجود عامل همراه به معنای قطعی بودن تهوع شدید نیست و نبود آن هم احتمال مشکل را صفر نمی کند.
بوها، خستگی یا بعضی غذاها ممکن است برای شما محرک باشند، اما محرک با علت اصلی یکی نیست. پیدا کردن محرک ها به تنظیم روتین کمک می کند؛ قرار نیست مادر به خاطر کنترل نکردن همه بوها یا غذاها سرزنش شود.
#چه زمانی تهوع از یک ناراحتی قابل مدیریت فراتر می رود؟
توان نوشیدن، مقدار ادرار، وضعیت وزن و امکان انجام کارهای روزمره مهم اند. اگر تهوع باعث شده تقریبا چیزی نخورید یا ننوشید، منتظر رسیدن به تعداد خاصی از دفعات استفراغ نمانید.
ادرار بسیار کم یا تیره، تشنگی و خشکی واضح، ضعف یا سرگیجه هنگام ایستادن و کاهش وزن می توانند نیاز به بررسی کم آبی و دریافت ناکافی غذا را مطرح کنند. ناتوانی در نگه داشتن مایعات نیز باید زود گزارش شود. غش، گیجی یا حال عمومی بسیار بد مسیر فوری تری می خواهد.
تهوع و استفراغ بسیار شدید بارداری ممکن است در محدوده هایپرامزیس گراویداروم قرار بگیرد؛ وضعیتی که گاهی به درمان بیمارستانی نیاز دارد. برای درخواست کمک لازم نیست خودتان این نام را تشخیص دهید یا منتظر کاهش وزن مشخصی بمانید.
#پزشک چگونه تهوع و نیاز به بررسی بیشتر را ارزیابی می کند؟
ارزیابی با زمان شروع، شدت علامت و اثر آن بر خوردن، نوشیدن و فعالیت آغاز می شود. سابقه بارداری، داروها، تغییر وزن و علائم همراه نیز بررسی می شوند. در صورت نیاز، معاینه، آزمایش یا تصویربرداری برای ارزیابی وضعیت یا علت دیگر انتخاب می شود.
درد شکم، تب، مشکل ادرار یا استفراغ خونی را علامت معمول تهوع بارداری فرض نکنید. این نشانه ها باید جداگانه مطرح شوند. یک عدد آزمایش یا وجود تهوع به تنهایی برای رد علت های دیگر کافی نیست.
در تماس اولیه می توانید این چهار نکته را بگویید: از چه زمانی علامت دارید، چه مقدار مایعات نگه می دارید، آخرین ادرار چه زمانی و با چه وضعی بوده، و چه تاثیری بر کارهای روزانه گذاشته است. اگر داروی تجویزشده هم در معده نمی ماند، نام و زمان مصرف را اضافه کنید.
#برای خوردن و نوشیدن چه تغییرهای ساده ای کمک می کنند؟
وعده های کوچک تر، خوردن غذایی که بهتر تحمل می کنید و کم کردن مواجهه با بوی محرک ممکن است کمک کننده باشند. برای بعضی افراد، خوراکی ساده یا غذای خنک راحت تر از غذای گرم و پربو است. این تفاوت فردی است؛ غذایی که برای دیگری مفید بوده لزوما برای شما مناسب نیست.
مایعات را به شکل و مقداری امتحان کنید که راحت تر نگه می دارید؛ نوشیدن جرعه های کوچک برای بعضی افراد قابل تحمل تر از یک لیوان کامل است. اگر هیچ مایعی باقی نمی ماند، ادامه آزمون خوراکی ها نباید دریافت کمک را عقب بیندازد.
اصول تغذیه در بارداری باید با تحمل غذایی و نیازهای همان فرد هماهنگ شود. در روزهای سخت، اصرار بر منوی کامل و ایده آل ممکن است عملی نباشد؛ درباره دریافت ناکافی و راه جبران مناسب با تیم مراقبت صحبت کنید، به جای اینکه برای مدت طولانی چند گروه غذایی را خودسرانه حذف کنید.
استراحت کافی و کمک گرفتن برای آماده کردن غذا نیز می توانند مدیریت روز را آسان تر کنند. هدف، کاهش فشار و حفظ دریافت قابل تحمل است، نه پیدا کردن یک خوراکی که قول درمان قطعی بدهد.
#چه زمانی دارو یا درمان تخصصی مطرح می شود؟
اگر تغییرهای ساده کافی نباشند یا علائم شدید باشند، پزشک ممکن است درمان ضدتهوع متناسب با شرایط بارداری پیشنهاد کند. تصمیم به نوع دارو، راه مصرف و نیاز به درمان های دیگر به شدت علائم، سابقه و داروهای هم زمان بستگی دارد.
ترس از مصرف هر دارو نباید موجب رها کردن استفراغ شدید شود. در مقابل، نام دارویی که به فرد دیگری کمک کرده، مجوز مصرف خودسرانه نیست. اگر دارو را نمی توانید نگه دارید یا با درمان پیشنهادی بهتر نشده اید، موضوع را گزارش کنید؛ ممکن است برنامه نیاز به تغییر داشته باشد.
اگر مکمل باعث بدتر شدن علائم شده است، درباره زمان، شکل یا برنامه مصرف آن سوال کنید. مکمل ضروری را بدون هماهنگی کنار نگذارید و چند فرآورده را برای جبران خودسرانه روی هم مصرف نکنید.
#چه کارهایی می توانند تصمیم را ناایمن کنند؟
طبیعی بودن یک گیاه یا مصرف رایج آن، ایمنی مقدار دارویی یا عصاره غلیظش را ثابت نمی کند. فرآورده های چندترکیبی و دمنوش های ناشناخته را درمان قطعی تهوع معرفی نکنید و نام آنها را هنگام مراجعه بگویید.
خودداری طولانی از خوردن و نوشیدن برای جلوگیری از استفراغ نیز راه حل مراقبتی نیست. اگر از ترس تهوع مصرف را به شدت کم کرده اید، به کمک برای تنظیم درمان نیاز دارید. وعده های «صبر کن تا فلان هفته» نیز برای فردی که اکنون کم آب یا ناتوان شده مناسب نیستند.
#کنترل تهوع را با یک برنامه پیگیری روشن ادامه دهید
اختلال جدی خوردن و نوشیدن، پیگیری سلامت مادر و کودک را به موضوعی فوری تر تبدیل می کند. شدت علائم و دریافت مایعات را به شکلی ساده ثبت کنید؛ ثبت اطلاعات نباید خود به کار فرساینده دیگری تبدیل شود.
پس از تماس یا ویزیت، بدانید چه تغییرهایی را باید گزارش کنید و اگر درمان کافی نبود از چه راهی کمک بگیرید. بهتر شدن موقت، دلیل نادیده گرفتن برگشت استفراغ یا افت دریافت مایعات نیست. برنامه ای مفید است که هم تحمل علائم و هم تغذیه، آب رسانی و عملکرد شما را در نظر بگیرد.
پرسشهای متداول
پاسخ کوتاه به سؤالهایی که معمولاً درباره این موضوع جستجو میشوند
اگر داروی بیماری دیگری را هم بالا می آورم چه بگویم؟
آیا استفراغ بدون تهوع مداوم هم مهم است؟
اگر تهوع باعث شده نتوانم کار کنم، لازم است مطرح کنم؟
آیا بهتر شدن یک روزه یعنی پیگیری دیگر لازم نیست؟
منابع علمی این مقاله۳ منبع
- ۱
Vomiting and morning sickness
National Health Service (NHS)
National Health Service (NHS)
سایتمشاهده منبع - ۲
Severe vomiting in pregnancy
National Health Service (NHS)
National Health Service (NHS)
سایتمشاهده منبع - ۳
Pregnancy sickness (nausea and vomiting of pregnancy and hyperemesis gravidarum)
Royal College of Obstetricians and Gynaecologists
Royal College of Obstetricians and Gynaecologists
سایتمشاهده منبع
این مقاله برایتان مفید بود؟





در حال دریافت دیدگاهها…