ایمپلنت دندان از چند بخش تشکیل شده و همه آنها عمر یکسانی ندارند. پایهای که داخل استخوان قرار میگیرد معمولاً از روکش و پیچ اتصال ماندگارتر است. دوام واقعی به سلامت لثه و استخوان، بهداشت دهان، فشار جویدن، سیگار، سابقه بیماری لثه و پیگیریهای دورهای بستگی دارد. تعویض روکش یا پیچ نیز همیشه به معنی شکست کامل ایمپلنت نیست.
پایه ایمپلنت در بسیاری از افراد می تواند بیش از ۱۰ سال و گاهی چند دهه در استخوان فک باقی بماند، اما هیچ ایمپلنتی را نمی توان برای همه افراد مادام العمر دانست. روکش و پیچ اتصال معمولاً زودتر از پایه به تعمیر یا تعویض نیاز پیدا می کنند. سلامت لثه و استخوان، کنترل پلاک، سیگار، فشار جویدن و معاینات دوره ای بر ماندگاری آن اثر دارند.
برای طول عمر ایمپلنت دندان نمی توان یک عدد ثابت مانند ۱۰، ۲۰ یا ۳۰ سال برای همه افراد اعلام کرد. مطالعات بلندمدت نشان می دهند درصد زیادی از پایه های ایمپلنت بعد از ۱۰ سال همچنان در دهان باقی می مانند؛ در یک مرور علمی، ماندگاری ۱۰ساله پایه های ایمپلنت حدود ۹۶ درصد برآورد شده است. بااین حال، باقی ماندن پایه در استخوان لزوماً به این معنی نیست که روکش، پیچ اتصال و بافت اطراف آن نیز در تمام این مدت بدون مشکل خواهند بود. ممکن است پایه کاملاً محکم باشد، اما روکش بر اثر فشار جویدن ساییده یا شکسته شود، پیچ اتصال شل شود یا لثه اطراف ایمپلنت دچار التهاب شود.
به همین دلیل، وقتی درباره عمر ایمپلنت صحبت می کنیم باید چهار بخش را جداگانه در نظر بگیریم:
ایمپلنت یک روش جایگزینی طولانی مدت دندان است، اما استفاده از واژه «دائمی» نباید به معنی تضمین مادام العمر برداشت شود. برخی پایه های ایمپلنت ممکن است چند دهه سالم بمانند، درحالی که در بعضی افراد به دلیل التهاب اطراف ایمپلنت، کاهش استخوان، فشار نامناسب یا بیماری های کنترل نشده زودتر دچار مشکل می شوند.
مطالعات معمولاً «ماندگاری» یا Survival ایمپلنت را اندازه گیری می کنند؛ یعنی پایه هنوز در دهان قرار دارد. این تعریف با «موفقیت کامل» تفاوت دارد. ممکن است ایمپلنت در دهان باشد، اما به درمان التهاب لثه، تنظیم فشار جویدن، سفت کردن پیچ یا تعویض روکش نیاز داشته باشد.
بنابراین پاسخ دقیق این است: ایمپلنت می تواند درمانی بسیار بادوام باشد، اما دائمی بودن آن به شرایط بدن، وضعیت لثه و استخوان، کیفیت درمان و مراقبت های سال های بعد بستگی دارد.
پایه ایمپلنت معمولاً بادوام ترین بخش مجموعه است، زیرا داخل استخوان قرار می گیرد و مستقیماً در معرض جویدن، سایش مواد غذایی و تغییرات ظاهری نیست. روکش و پیچ اتصال بیشتر تحت فشارهای مکانیکی قرار دارند و ممکن است زودتر به تعمیر نیاز پیدا کنند.
| بخش ایمپلنت | وظیفه | وضعیت ماندگاری |
|---|---|---|
| پایه ایمپلنت | قرار گرفتن داخل استخوان و تحمل نیرو | معمولاً بادوام ترین قسمت است و می تواند بیش از ۱۰ سال یا چند دهه باقی بماند |
| اباتمنت | اتصال پایه به روکش | ممکن است در اثر فشار، فرسودگی یا مشکل اتصال به بررسی و تعویض نیاز پیدا کند |
| پیچ اتصال | ثابت نگه داشتن اجزا | در بعضی افراد ممکن است شل، فرسوده یا به ندرت شکسته شود |
| روکش ایمپلنت | ایجاد ظاهر دندان و تحمل جویدن | معمولاً زودتر از پایه دچار ساییدگی، لب پریدگی، شکستگی یا تغییر ظاهری می شود |
در یک مرور علمی درباره ایمپلنت های تک دندانی، حدود ۹۵ درصد پایه ها پس از ۱۰ سال باقی مانده بودند؛ اما ماندگاری خود روکش ها در همان مدت حدود ۸۹ درصد گزارش شد. این تفاوت نشان می دهد نیاز به تعویض روکش لزوماً به معنی از دست رفتن پایه ایمپلنت نیست.
بله، روکش معمولاً بیشتر از پایه در معرض فرسودگی قرار دارد. روکش هنگام جویدن با دندان مقابل تماس دارد و ممکن است در طول زمان ساییده، ترک خورده، لب پریده یا از نظر رنگ و شکل با دندان های اطراف ناهماهنگ شود. زمان تعویض روکش برای همه افراد یکسان نیست. شدت فشار جویدن، محل دندان، جنس و طراحی روکش، دندان قروچه و نحوه تماس دندان های بالا و پایین بر ماندگاری آن اثر می گذارند.
در بسیاری از موارد، دندانپزشک می تواند روکش یا قطعات اتصال را بدون خارج کردن پایه ای که داخل استخوان قرار دارد تعمیر یا تعویض کند. امکان انجام این کار به نوع اتصال روکش، سلامت پایه و شرایط بافت اطراف بستگی دارد.
دوام پایه بیش از آنکه فقط به جنس آن وابسته باشد، به سلامت استخوان و لثه اطراف بستگی دارد. پایه زمانی ثبات مناسبی دارد که استخوان اطراف آن سالم بماند و بافت لثه بتواند در برابر تجمع پلاک و التهاب محافظت شود.
پلاک میکروبی می تواند اطراف ایمپلنت و خط لثه جمع شود. در مراحل اولیه ممکن است لثه قرمز، متورم یا هنگام مسواک زدن دچار خونریزی شود. اگر التهاب ادامه پیدا کند و به استخوان اطراف پایه برسد، احتمال کاهش حمایت استخوانی افزایش می یابد.
ایمپلنت پوسیده نمی شود، اما بافت اطراف آن همچنان ممکن است بیمار شود. به همین دلیل تمیز کردن اطراف ایمپلنت حتی بعد از گذشت سال ها ضروری است.
افرادی که سابقه التهاب و تحلیل بافت نگهدارنده دندان ها را داشته اند، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای مشکلات اطراف ایمپلنت قرار داشته باشند. درمان و کنترل بیماری لثه و ادامه مراقبت دوره ای می تواند در مدیریت این خطر مؤثر باشد.
سیگار با اختلال در پاسخ بافت ها، کاهش کیفیت ترمیم و افزایش احتمال مشکلات اطراف ایمپلنت ارتباط دارد. یک مرور گسترده پژوهش ها، سیگار و سابقه بیماری لثه را از عوامل مهم مرتبط با التهاب پیش رونده اطراف ایمپلنت معرفی کرده است.
داشتن دیابت به تنهایی به معنی شکست حتمی ایمپلنت نیست. مسئله مهم تر، کنترل قند خون و وضعیت عمومی فرد است. بالا بودن و نوسان مداوم قند خون می تواند توان ترمیم بافت و کنترل التهاب را کاهش دهد و نیاز به پیگیری دقیق تری ایجاد کند.
فشار بیش ازحد معمولاً بیشتر به روکش، پیچ و اجزای اتصال آسیب می زند. دندان قروچه یا تماس نامناسب دندان ها می تواند باعث ساییدگی روکش، لب پریدگی سرامیک یا شل شدن پیچ شود.
در چنین شرایطی باید علت فشار بررسی شود. تنها سفت کردن مکرر پیچ، بدون اصلاح عامل ایجادکننده فشار، ممکن است مشکل را به طور پایدار برطرف نکند.
خیر. کیفیت و سازگاری اجزای ایمپلنت اهمیت دارد، اما نمی توان ماندگاری درمان را فقط از روی کشور سازنده، قیمت یا نام برند پیش بینی کرد.
عوامل دیگری نیز به همان اندازه یا بیشتر اهمیت دارند:
حتی یک سیستم ایمپلنت باکیفیت نیز اگر در موقعیت نامناسب قرار بگیرد، تمیز کردن اطراف آن دشوار باشد یا تحت فشار نامتعادل قرار گیرد، ممکن است دچار عارضه شود.
بالا بودن سن به تنهایی به معنی کوتاه تر شدن عمر ایمپلنت نیست. وضعیت سلامت عمومی، توان رعایت بهداشت، بیماری های کنترل نشده، کیفیت استخوان و مصرف بعضی داروها معمولاً از عدد سن مهم تر هستند.
در افراد سالمند، خشکی دهان، کاهش توان دست ها، مشکلات حرکتی یا وابستگی به مراقب ممکن است تمیز کردن اطراف ایمپلنت را دشوار کند. در چنین شرایطی باید روش های مراقبت متناسب با توان فرد انتخاب شود و اطراف ایمپلنت با دقت بیشتری بررسی شود.
در افراد جوان نیز طولانی بودن مدت استفاده اهمیت دارد. کسی که در سن پایین ایمپلنت دریافت می کند ممکن است طی چند دهه به تعویض روکش، اصلاح قطعات یا درمان مشکلات بافت اطراف نیاز پیدا کند.
خیر، ایمپلنت فقط به دلیل رسیدن به سن مشخصی مانند ۱۰ یا ۲۰ سال تعویض نمی شود. اگر پایه ثابت باشد، استخوان اطراف وضعیت مناسبی داشته باشد و درد، التهاب یا مشکل عملکردی وجود نداشته باشد، ممکن است نیازی به خارج کردن آن نباشد.
دندانپزشک برای ارزیابی یک ایمپلنت قدیمی معمولاً چند موضوع را بررسی می کند:
اگر فقط روکش فرسوده یا پیچ اتصال شل شده باشد، ممکن است بتوان همان بخش را تعمیر یا تعویض کرد. لق شدن دندان ایمپلنتی همیشه به معنی حرکت پایه داخل استخوان نیست و باید مشخص شود کدام قسمت جابه جا شده است.
هیچ روشی عمر نامحدود ایمپلنت را تضمین نمی کند، اما می توان عوامل قابل کنترل را مدیریت کرد.
برای مراقبت بلندمدت:
این نکات با مراقبت های روزهای اول بعد از ایمپلنت تفاوت دارند. در اینجا هدف، محافظت از درمان در ماه ها و سال های بعد است.
ایمپلنت ممکن است بدون درد واضح دچار مشکل شود؛ بنابراین فقط نبود درد برای اطمینان از سلامت آن کافی نیست.
بهتر است در صورت مشاهده این موارد، وضعیت ایمپلنت بررسی شود:
این نشانه ها همیشه به معنی شکست کامل پایه نیستند. گاهی مشکل فقط به روکش، پیچ یا التهاب سطحی لثه مربوط است، اما تشخیص دقیق بدون معاینه امکان پذیر نیست.
با توجه به راهنمای ایمپلنت عمر ایمپلنت یک تاریخ انقضای از پیش تعیین شده ندارد. ممکن است پایه سال ها ثابت بماند، درحالی که روکش یا پیچ آن در طول این مدت به تعمیر نیاز پیدا کند. مهم این است که سلامت هر بخش جداگانه بررسی شود. تمیز نگه داشتن اطراف ایمپلنت، کنترل فشار جویدن و بررسی دوره ای لثه و استخوان می تواند مشکلات کوچک را پیش از تبدیل شدن به آسیب گسترده تر مشخص کند. حتی ایمپلنتی که سال ها بدون ناراحتی کار کرده است، همچنان به مراقبت و ارزیابی نیاز دارد.
پاسخ کوتاه به سؤالهایی که معمولاً درباره این موضوع جستجو میشوند
Risk factors for Peri-implantitis: An umbrella review of meta-analyses of observational studies and assessment of biases
Koay Chun Giok, Sajesh K. Veettil, Rohit Kunnath Menon
Journal of Dentistry · ۲۰۲۴
Systematic review of the survival rate and the incidence of biological, technical, and aesthetic complications of single crowns on implants reported in longitudinal studies with a mean follow-up of 5 years
Ronald E. Jung, Anja Zembic, Bjarni E. Pjetursson, Marcel Zwahlen, Daniel S. Thoma
Clinical Oral Implants Research · ۲۰۱۲
Long-term (10-year) dental implant survival: A systematic review and sensitivity meta-analysis
Mark-Steven Howe, William Keys, Derek Richards
Journal of Dentistry · ۲۰۱۹
سفید سیاه یک رسانه سلامت فارسی است که با هدف ارائه اطلاعات علمی، قابل فهم و کاربردی درباره بیماریها، تغذیه، سلامت روان، سبک زندگی و مراقبتهای روزمره فعالیت میکند. محتوای منتشرشده در این وبسایت بر پایه منابع معتبر علمی تهیه میشود و صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد.
بیشتر درباره ما بخوانیدهنوز دیدگاهی ثبت نشده است
اولین نفری باشید که تجربه یا پرسش خود را به اشتراک میگذارد.
