عصبکشی یا درمان ریشه برای حفظ دندانی انجام میشود که پالپ داخل آن دچار التهاب برگشتناپذیر، عفونت یا مرگ بافتی شده است. در این درمان، پالپ آسیبدیده خارج و کانالهای ریشه تمیز، شکلدهی و با ماده مخصوص مهروموم میشوند. سپس قسمت بالایی دندان با پرکردگی یا در صورت نیاز روکش بازسازی میشود تا دندان دوباره قابلاستفاده باشد.
عصب کشی دندان یا درمان ریشه روشی برای خارج کردن پالپ ملتهب، عفونی یا ازبین رفته از داخل دندان است. کانال های ریشه پس از پاک سازی و شکل دهی با ماده مخصوص پر و مهروموم می شوند. هدف درمان، حذف منبع آلودگی و حفظ دندان طبیعی است، نه خارج کردن ریشه دندان.
عصب کشی که نام دقیق تر آن درمان ریشه یا درمان اندودنتیک است، فضای داخلی تاج و ریشه دندان را درمان می کند. در این روش، پالپ آسیب دیده خارج و کانال های ریشه برای پر و مهروموم شدن آماده می شوند.
هر دندان از چند لایه تشکیل شده است. مینا سطح بیرونی و سخت دندان را می سازد و عاج زیر آن قرار دارد. در مرکز دندان، فضای پالپ وجود دارد که حاوی عصب ها، رگ های خونی و بافت همبند است. این فضا در امتداد ریشه ها به کانال های باریکی ادامه پیدا می کند.
اگر پالپ دچار التهاب برگشت ناپذیر، عفونت یا مرگ بافتی شود، بدن نمی تواند فضای محصور داخل دندان را مانند یک زخم معمولی ترمیم کند. در چنین شرایطی، درمان ریشه برای پاک سازی و بستن این فضا مطرح می شود.
در عصب کشی:
برای آشنایی با جایگاه این درمان در کنار پرکردن و روکش می توان راهنمای کامل ترمیم، پر کردن و عصب کشی دندان کمک شایانی به شما خواهد کرد.
پالپ در مرکز دندان قرار دارد، اما پوسیدگی، ترک یا ضربه می تواند مسیر ورود باکتری ها یا التهاب را به آن باز کند. شایع ترین علت، پوسیدگی عمیقی است که از مینا و عاج عبور کرده و به بخش داخلی نزدیک یا وارد شده است.
دلایل احتمالی آسیب پالپ عبارت اند از:
التهاب پالپ همیشه یک مرحله ثابت ندارد. التهاب خفیف و برگشت پذیر ممکن است پس از برطرف شدن عامل تحریک آرام شود؛ اما وقتی التهاب برگشت ناپذیر شده یا بافت پالپ از بین رفته است، پرکردن ساده نمی تواند فضای داخل ریشه را درمان کند.
تفاوت معیارهای انتخاب درمان در مطلب پر کردن دندان یا عصب کشی به صورت مقایسه ای توضیح داده شده است.
آسیب پالپ می تواند با درد، تورم یا تغییر در واکنش دندان ظاهر شود؛ اما بعضی دندان ها نیز بدون علامت واضح به درمان نیاز پیدا می کنند. تشخیص فقط از روی یک علامت امکان پذیر نیست.
نشانه های قابل بررسی عبارت اند از:
گاهی درد پس از مدتی کمتر می شود، زیرا پالپ دیگر زنده نیست و به محرک های حرارتی پاسخ نمی دهد. این کاهش درد به معنی پاک شدن باکتری ها یا پایان مشکل نیست. عفونت ممکن است در فضای کانال باقی بماند و بافت اطراف ریشه را درگیر کند.
از طرف دیگر، هر دندان دردی به معنی نیاز به عصب کشی نیست. حساسیت، ترک، بیماری لثه، فشار جویدن یا مشکل ترمیم قبلی نیز می توانند درد ایجاد کنند.
تشخیص درمان ریشه با ترکیب شرح علائم، معاینه، آزمون های پالپ و تصویربرداری انجام می شود. عکس دندان به تنهایی تمام وضعیت پالپ را نشان نمی دهد و شدت درد نیز معیار قطعی نیست.
دندان پزشک ممکن است این موارد را بررسی کند:
واکنش دندان با دندان های سالم مجاور مقایسه می شود. پاسخ شدید و ماندگار، نبود پاسخ یا حساسیت غیرعادی می تواند اطلاعاتی درباره وضعیت پالپ بدهد، اما باید در کنار یافته های دیگر تفسیر شود.
در موارد پیچیده، کانال های غیرعادی، درمان قبلی ناموفق یا تشخیص نامشخص، ممکن است ارزیابی توسط متخصص درمان ریشه لازم شود.
درمان ریشه چند مرحله اصلی دارد، اما ترتیب جزئی آن به ساختار دندان، تعداد کانال ها، وجود عفونت و شرایط درمان بستگی دارد.
پیش از شروع، دندان بررسی و معمولاً از آن عکس گرفته می شود. عکس می تواند شکل تقریبی ریشه ها، وضعیت استخوان اطراف و بعضی تغییرات مرتبط با عفونت را نشان دهد.
سپس بی حسی موضعی انجام می شود. حتی اگر پالپ دندان از بین رفته باشد، بافت های اطراف ریشه همچنان می توانند حساس باشند؛ بنابراین بی حسی برای کنترل ناراحتی اهمیت دارد.
معمولاً ورقه ای نازک به نام رابردم اطراف دندان قرار می گیرد. این پوشش دندان را از بزاق جدا می کند، محیط درمان را تمیزتر نگه می دارد و مانع ورود مواد و ابزارهای کوچک به دهان می شود.
کنترل آلودگی در درمان ریشه اهمیت ویژه ای دارد؛ زیرا هدف، کاهش میکروب های داخل کانال و جلوگیری از ورود آلودگی تازه است.
دندان پزشک از سطح تاج دندان یک مسیر کنترل شده به اتاق پالپ ایجاد می کند. محل و شکل این دسترسی به نوع دندان و موقعیت کانال ها بستگی دارد.
این مسیر باید امکان پیدا کردن و درمان کانال ها را فراهم کند و در عین حال تا حد منطقی از ساختار سالم دندان محافظت شود.
بافت ملتهب، عفونی یا ازبین رفته از اتاق پالپ و کانال های ریشه خارج می شود. این کار با ابزارهای باریک و مخصوص انجام می شود.
تعداد کانال ها در همه دندان ها یکسان نیست. دندان های جلو معمولاً ساختار ساده تری دارند، درحالی که دندان های آسیاب ممکن است چند ریشه و چند کانال با شکل های پیچیده داشته باشند.
طول کانال ها با روش های اندازه گیری و در صورت نیاز تصویربرداری مشخص می شود. سپس کانال ها با ابزارهای ظریف شکل داده می شوند تا پاک سازی و پر کردن آن ها امکان پذیر باشد.
در طول این مرحله از محلول های شست وشو برای کاهش باکتری ها و خارج کردن بقایای بافت استفاده می شود. ساختار کانال ریشه بسیار ظریف و گاهی منشعب است؛ به همین دلیل تمیز کردن آن فقط به خارج کردن بخش قابل دیدن پالپ محدود نمی شود.
پس از آماده شدن کانال ها، فضای داخلی با مواد مخصوص پر می شود. یکی از مواد رایج، گوتاپرکا است؛ ماده ای لاستیک مانند که همراه با سیلر برای پر کردن و مهروموم کردن کانال استفاده می شود.
هدف این مرحله، محدود کردن فضای خالی و کاهش امکان ورود یا رشد مجدد میکروب هاست. پر کردن کانال با پرکردن قسمت بالایی دندان یکسان نیست؛ تاج دندان پس از آن نیز باید بازسازی شود.
پس از درمان کانال ها، مسیر دسترسی با ترمیم موقت یا دائمی بسته می شود. انتخاب میان پرکردگی مستقیم، بازسازی گسترده تر یا روکش به مقدار بافت باقی مانده و موقعیت دندان بستگی دارد.
مهروموم مناسب قسمت بالایی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نشت بزاق و باکتری ها می تواند نتیجه درمان ریشه را تهدید کند. به همین دلیل نباید تکمیل بازسازی دندان برای مدت نامشخص عقب بیفتد.
درمان ریشه ممکن است در یک جلسه یا بیش از یک جلسه انجام شود. عدد ثابتی برای همه دندان ها وجود ندارد و بیشتر بودن جلسات لزوماً به معنی شدیدتر بودن مشکل یا کیفیت پایین تر درمان نیست.
عوامل مؤثر بر تعداد جلسات عبارت اند از:
اگر درمان در چند جلسه انجام شود، ممکن است داخل دندان ماده موقت قرار گیرد و تاج با پانسمان بسته شود. تا جلسه بعد باید از وارد کردن فشار زیاد به آن دندان و دستکاری پانسمان خودداری کرد.
اگر پانسمان موقت افتاد یا شکست، بهتر است با مطب تماس گرفته شود؛ باز ماندن فضای دسترسی می تواند امکان ورود بزاق و آلودگی را بیشتر کند.
این عبارت عبارت توضیح دقیقی از درمان نیست. هدف، «کشتن عصب» نیست؛ پالپی که به شکل برگشت ناپذیر آسیب دیده، عفونی شده یا از بین رفته است از فضای دندان خارج می شود و کانال ها پاک سازی و مهروموم می شوند.
همچنین در درمان ریشه، ریشه دندان کشیده نمی شود. ریشه همچنان داخل استخوان فک باقی می ماند و به نگهداری دندان کمک می کند.
دندان پس از درمان دیگر پالپ زنده داخل کانال ندارد، اما بافت های اطراف ریشه همچنان زنده اند. به همین دلیل دندان می تواند فشار جویدن را احساس کند و مانند دیگر دندان ها به مراقبت و بررسی نیاز دارد.
خیر، نیاز به روکش برای همه دندان ها یکسان نیست. مقدار ساختار ازدست رفته، محل دندان، وجود ترک، اندازه ترمیم و فشار جویدن در این تصمیم نقش دارند.
دندان های آسیاب و دندان هایی که بخش زیادی از تاجشان از بین رفته است ممکن است بیشتر در معرض شکستگی باشند و به پوشش محافظ نیاز پیدا کنند. در بعضی دندان های جلو یا دندان هایی با بافت باقی مانده مناسب، شکل دیگری از بازسازی ممکن است کافی باشد.
عصب کشی به تنهایی تمام قسمت های ازدست رفته تاج را بازسازی نمی کند. حتی اگر کانال ها به خوبی درمان شده باشند، تأخیر طولانی در ترمیم نهایی می تواند دندان را در معرض شکستگی یا نشت قرار دهد.
معیارهای انتخاب پوشش محافظ در مطلب روکش دندان چه زمانی لازم است به طور کامل بررسی می شوند.
درمان ریشه در بسیاری از دندان ها امکان حفظ و استفاده طولانی مدت را فراهم می کند، اما هیچ درمان پزشکی یا دندان پزشکی تضمین صددرصدی ندارد.
نتیجه درمان به عوامل مختلفی وابسته است:
گاهی یک کانال پنهان، نشت ترمیم، پوسیدگی جدید یا ترک می تواند باعث باقی ماندن یا بازگشت مشکل شود. در چنین شرایطی ممکن است درمان مجدد، جراحی انتهای ریشه یا در موارد غیرقابل حفظ بودن دندان، کشیدن آن بررسی شود.
این احتمال به معنی بی فایده بودن درمان اولیه نیست؛ بلکه نشان می دهد ارزیابی علت و قابلیت حفظ دندان باید پیش از انتخاب درمان بعدی انجام شود.
حساسیت یا ناراحتی خفیف اطراف دندان ممکن است پس از درمان ایجاد شود؛ به ویژه اگر پیش از درمان التهاب یا درد وجود داشته باشد. این ناراحتی باید در مسیر کاهش باشد.
بررسی زودتر لازم است اگر:
جزئیات مربوط به غذا خوردن، جویدن، بهداشت و کنترل علائم در مراقبت بعد از عصب کشی دندان بررسی می شود.
برای حفظ دندان درمان شده چه مسیری را ادامه دهیم؟
عصب کشی پایان درمان دندان نیست. کانال ها درمان می شوند، اما تاج دندان نیز باید به موقع و متناسب با مقدار بافت سالم بازسازی شود. مراجعه برای تکمیل ترمیم و پیگیری های توصیه شده بخشی از مسیر حفظ دندان است.
پس از بازسازی نهایی، مسواک، تمیز کردن فضای بین دندان ها و بررسی دوره ای همچنان ضروری اند؛ زیرا دندان عصب کشی شده نیز می تواند در حاشیه ترمیم دچار پوسیدگی یا شکستگی شود. سایر راهنماهای مرتبط در بخش دندان و مراقبت دهان به شناخت بهتر مراقبت های روزانه و علائم هشدار کمک می کنند.
پاسخ کوتاه به سؤالهایی که معمولاً درباره این موضوع جستجو میشوند
Root Canal Explained
American Association of Endodontists
American Association of Endodontists
What is a Root Canal?
American Association of Endodontists
American Association of Endodontists
سفید سیاه یک رسانه سلامت فارسی است که با هدف ارائه اطلاعات علمی، قابل فهم و کاربردی درباره بیماریها، تغذیه، سلامت روان، سبک زندگی و مراقبتهای روزمره فعالیت میکند. محتوای منتشرشده در این وبسایت بر پایه منابع معتبر علمی تهیه میشود و صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد.
بیشتر درباره ما بخوانیدهنوز دیدگاهی ثبت نشده است
اولین نفری باشید که تجربه یا پرسش خود را به اشتراک میگذارد.
