مو
۱۰ باور رایج درباره ریزش مو
تیم تحریریه سفید و سیاه•۱۰ دقیقه مطالعه
تشخیص ریزش مو سکه ای معمولاً با مشاهده دقیق ناحیه کم مو، بررسی موهای حاشیه لکه، ناخن ها و استفاده از تریکوسکوپی انجام می شود. آزمایش خون برای همه لازم نیست و نمونه برداری نیز فقط در موارد نامشخص کاربرد دارد. این مقاله مراحل تشخیص، بیماری های مشابه و اطلاعاتی را که پیش از مراجعه باید آماده کنید، توضیح می دهد.
تشخیص ریزش مو ارثی فقط بر اساس تعداد موهای ریختهشده یا سابقه طاسی در خانواده انجام نمیشود. پزشک روند کمپشتی، محل نازکشدن موها، تفاوت الگو در زنان و مردان و وضعیت فولیکولها را بررسی میکند. تریکوسکوپی معمولاً مهمترین ابزار تکمیلی است؛ آزمایش خون و نمونهبرداری فقط در شرایط مشخص ضرورت دارند.
ریزش مو یک علت واحد ندارد. گاهی فولیکول ها به تدریج کوچک می شوند، گاهی چرخه رشد مو پس از بیماری یا فشار جسمی تغییر می کند و گاهی التهاب، بیماری خودایمنی، عفونت، کشش یا کمبود واقعی مواد مغذی نقش دارد. این مقاله علت ها را از محرک ها و عوامل خطر جدا می کند تا بدانید کدام زمینه ها احتمال ریزش را بیشتر می کنند و چه الگوهایی نیازمند بررسی سریع ترند.
ماینوکسیدیل دارویی است که بیشتر به شکل محلول یا فوم روی پوست سر استفاده می شود و می تواند در بعضی افراد مبتلا به ریزش موی الگودار، ریزش را کاهش دهد یا رشد مو را تقویت کند. این مقاله تفاوت غلظت ها و شکل های دارو، زمان مشاهده نتیجه، محدودیت مصرف برای ریش و علائمی را توضیح می دهد که پیش از شروع یا هنگام مصرف باید بررسی شوند.
تلوژن افلوویوم نوعی افزایش ریزش مو است که بر اثر برهم خوردن چرخه طبیعی رشد مو رخ می دهد. ریزش معمولاً از سراسر سر دیده می شود و ممکن است دو تا سه ماه پس از بیماری، زایمان، جراحی، کاهش وزن یا فشار روانی شروع شود. این مقاله علائم، تفاوت نوع حاد و مزمن، مسیر بررسی و نشانه های نیازمند مراجعه را توضیح می دهد.
ریزش مو در حمام همیشه نشانه بیماری نیست. موهایی که وارد مرحله طبیعی ریزش شدهاند ممکن است هنگام شامپوکردن یا آبکشی بهصورت یکجا دیده شوند. فاصله بین شستوشوها، طول مو و نحوه شانهکردن نیز ظاهر ریزش را تغییر میدهد. این مقاله توضیح میدهد چه الگویی معمول است، چه زمانی باید به افزایش واقعی ریزش شک کرد و کدام علائم نیازمند مراجعه هستند.
ریزش مو عصبی اصطلاحی عامیانه است و اغلب به ریزش منتشر مو پس از فشار روانی یا جسمی اشاره دارد. این مقاله توضیح می دهد این الگو چه شکلی است، معمولاً با چه فاصله ای از استرس شروع می شود، چه تفاوتی با ریزش ارثی، هورمونی یا سکه ای دارد و در چه شرایطی باید برای بررسی علت مراجعه کرد.
ریزش مو هورمونی اصطلاحی عمومی برای چند الگوی متفاوت است و از روی ظاهر مو به تنهایی تشخیص داده نمی شود. کم پشتی تدریجی فرق سر در زنان، عقب رفتن خط رویش یا کم پشتی تاج سر در مردان و ریزش منتشر همراه با علائم تیروئید یا تغییرات قاعدگی می توانند مسیر بررسی را تغییر دهند. ریزش تکه ای، التهاب پوست سر یا پیشرفت بسیار سریع با الگوی معمول هورمونی هماهنگ نیست.
ریزش مو بعد از زایمان معمولاً پیامد موقتی تغییر چرخه رشد مو پس از افت هورمونهای بارداری است. این ریزش اغلب دو تا چهار ماه بعد از تولد دیده میشود، حدود ماه چهارم بیشتر به چشم میآید و طی ماههای بعد آرامتر میشود. در بیشتر افراد، تراکم مو تا یکسالگی کودک به حالت معمول نزدیک میشود. ریزش لکهای، التهاب پوست سر یا علائم عمومی نیاز به بررسی جداگانه دارد.
ریزش مو سکه ای یا آلوپسی آره آتا یک بیماری خودایمنی و غیرواگیر است که اغلب با لکه های ناگهانی، گرد یا بیضی و صاف دیده می شود. گاهی ریش، ابرو، مژه یا ناخن ها نیز درگیر می شوند. بااین حال هر لکه بدون مو، ریزش سکه ای نیست؛ پوسته، موهای شکسته، درد، ترشح یا تب می تواند مسیر بررسی را به خصوص در کودکان تغییر دهد.
ریزش مو ارثی یا آلوپسی آندروژنتیک معمولاً با نازکشدن تدریجی تارها و کمپشتی در الگویی مشخص دیده میشود، نه با ریزش ناگهانی دستهای. شکل آن در زنان و مردان یکسان نیست و ممکن است از پس از بلوغ یا سالها بعد آغاز شود. شناخت سرعت تغییر، محل کمپشتی و علائم همراه کمک میکند الگوی معمول را از نشانههای نیازمند بررسی زودتر جدا کنید.
